Auteur: Michel

Geplaatst op

Exit 8 – 2025 – Bioscoop/IFFR 2026 -(De Nachtvlinders recensie)

Exit 8, de nieuwe film van de Japanse regisseur Genki Kawamura begint zintuigelijk. We zien een jongeman die voornamelijk zijn telefoon en zijn oordopjes bedient. Hij staat in de metro en iedereen is met zichzelf bezig. Een beeld van de huidige tijdsgeest. Een huilende baby doorbreekt het patroon. Als hij even later door de gang van de metrohalte loopt terwijl zijn vriendin hem belt met een belangrijke boodschap, besef je langzaam dat hij – inmiddels aangeduid als The Lost Man – steeds langs dezelfde dingen loopt – denk aan reclameborden, een pasfotohokje – en steeds op hetzelfde punt uitkomt. Namelijk Level O. En wie is toch steeds die passerende man in het wit?

verder lezen

Geplaatst op

The Rip – 2025 – Netflix – (FilmVandaag recensie)

Regisseur Joe Carnahan wist in 2002 met zijn tweede film Narc (2002) indruk te maken. Deze politie-thriller blonk uit in zijn grimmige, realistische sfeer over corruptie met sterk acteerwerk van wijlen Ray Liotta en Jason Patric. In deze neo-noir aanvoelende film zitten alle ingrediënten die ook nu weer in zijn nieuwe film The Rip (2026) naar voren komen. Voor zijn nieuwe film weet hij de jeugdvrienden Matt Damon en Ben Affleck te strikken, die in een lastig parket terechtkomen waarna onderling wantrouwen en loyaliteit zwaar onder druk komen te staan.

verder lezen

Geplaatst op

Blue Moon – 2025 – Bioscoop

Het is 31 maart 1943, het is de première van Ohklahoma!, de musical geschreven en gecomponeerd door het latere, wereldberoemde duo Richard Rodgers en Oscar Hammerstein. Voor die tijd werkte Rogers twintig jaar lang samen met Lorenz Hart, die wereldberoemde nummers als Blue Moon, My Romance, My Funny Valentine, The Lady Is A Tramp, Spring Is Here, Bewitched en Bothered And Bewildered maakten.

De film opent met de tragische dood van Hart (Ethan Hawke) die slechts 48 jaar mocht worden. Zeven maanden daarvoor zit Hart aan de bar bij zijn favoriete barkeeper Eddie (Bobby Cannavale) en is aan het woord. Continue aan het woord. Het ene verhaal na het andere.

Lees verder “Blue Moon – 2025 – Bioscoop”
Geplaatst op

The Chronology of Water – 2025 – Bioscoop

Actrice Kristen Stewart kiest voor haar regiedebuut niet voor de makkelijke weg. Dat is noemenswaardig maar het levert wel een film op waar je eerst doorheen moet en die behoorlijk zwaar en rauw is. Ze baseert zich op het autobiografische boek van Lidia Yuknavitch dat al in 2011 uitkwam en laat actrice Imogen Poots de rol van Lidia spelen.

Lidia groeit op in een gezin waar seksueel en mentaal misbruik voorkomt. Ze is nog jong als haar oudere zus Claudia (Thora Birch) het huis verlaat en zij alleen achterblijft. Alleen in het water, als zwemmer, voelt ze zich veilig. Letterlijk en figuurlijk.

Lees verder “The Chronology of Water – 2025 – Bioscoop”
Geplaatst op

Urchin – 2025 – Bioscoop – (FilmVandaag recensie)

Na wat korte films komt acteur en regisseur Harris Dickinson nu met zijn speelfilmdebuut en gooit daar gelijk hoge ogen mee. De winnaar van de Fipresci-prijs van de internationale kritiek in Cannes en hoofdrolspeler Frank Dillane, kon op aardig wat waardering rekenen voor zijn rol. Dickinson is bij het grote publiek misschien het meest bekend als die acteur die actrice Nicole Kidman melk liet drinken in Babygirl (2024) van Halina Reijn. Dat hij naast acteren ook talent heeft om te regisseren, bewijst hij met dit neo-realistische werk dat wel iets weg heeft van de films van Mike Leigh en Ken Loach. Het is geen geheim dat hij een fan is van deze meesters.

verder lezen

Geplaatst op

Focus op Film jaaroverzicht 2025

Dit jaar – 2025 – werden er op ons blog in totaal 49 recensies dan wel besprekingen geschreven.

Gespecificeerd ziet dat er als volgt uit:

Voor FilmVandaag werden 15 recensies geschreven.

Voor De Nachtvlinders werden 6 recensies geschreven.

Voor Focus op Film werden 18 recensies en besprekingen geschreven. Uitgesplitst naar 10 recensies en 8 besprekingen voor de rubriek Michel Versus René.

En er zijn 11 besprekingen bijgekomen voor de lijst: 1001 Films. Meer dan ooit. Maar nog een lange weg te gaan.

De best gelezen recensies zijn Djakarta 1946 en Le Royaume.

De best gelezen bespreking uit de rubriek Michel Versus René is Rewind to the 80’s: A Nightmare on Elm Street.

Er zijn 6 besprekingen uit deze rubriek terug te vinden in de top 25 lijst van best gelezen artikelen dus blijkbaar wordt het wel gewaardeerd.

Geplaatst op

Welke films je vooral niet moet missen in 2026

Laten we beginnen met de nieuwe film van acteur en regisseur Bradley Cooper. In Is This Thing On? volgen we een stel dat te midden van een scheiding ieder hun weg moeten zien te vinden. Het is zijn derde film als regisseur. De film is te zien vanaf 5 februari.

Waar ik echt naar uitkijk is Marty Supreme van Josh Safdie. Los van zijn broer Benny, die afgelopen jaar de film The Smashing Machine maakte, komt hij nu ook met zijn eigen film. Het talent Timothée Chalamet schijnt ook nu weer meesterlijk te zijn. De film is te zien vanaf 19 februari.

Dead Man’s Wire de nieuwe film van Gus van Sant is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Van Sant heeft supergoede onafhankelijke films gemaakt maar de laatste jaren was het vrij stil rondom hem. Ik zal zijn laatste werk vast niet gezien hebben maar ben toch benieuwd naar deze nieuwe film. De film is te zien vanaf 19 maart.

De laatste film van regisseur Steven Spielberg, The Fabelmans stond nog hoog in een van mijn jaarlijstjes. Er staan een aantal mooie projecten van hem in de steigers waarvan Disclosure Day, de eerste is. Een sciencefiction film over buitenaards leven. Het is toch een thema dat terug blijft komen bij Spielberg. Ik ben benieuwd. De film is te zien vanaf 11 juni.

Ja, en dan de nieuwe Christopher Nolan film The Odyssee. Ik ben een groot fan van zijn werk en velen met mij. Een klassiek verhaal dit keer en toch ben ik weer benieuwd. De film is te zien vanaf 16 juli.

Avengers: Doomsday Dit is de titel van Marvel waar de meesten mensen naar zullen uitkijken. We zullen nog wel even geduld moeten hebben want de release staat gepland op 18 december 2026. Een trailer is nog niet beschikbaar.

Spider-Man: Brand New Day Iets eerder komt deze film. Deel 4 in de succesvolle reeks dus ben toch wel benieuwd. Vanaf 30 juli is de film te zien. Nog geen trailer beschikbaar.

Afijn, voor ieder wat wils en bedenk: dit is pas het topje van de ijsberg. Dus genoeg te zien. Op naar 2026!

Geplaatst op

De Beste Films van 2025 (Volgens Michel)

  1. One Battle After Another Dit was met afstand de film van 2025. Ik heb het eerder gezegd: begin 2025 wist ik niet eens dat PTA, zoals Paul Thomas Anderson ook wel genoemd wordt, met een nieuwe film zou komen. Maar toen hij er eenmaal was, bleek het weer een schot in de roos. Voor mijn eigen filmblog schreef ik er deze recensie over. De film is nu te zien op HBO Max.

2. Sinners Deze film zag ik pas kortgeleden en stond al wel lang op mijn lijstje. Deze mix van drama, actie, muziek en horror is zo ontzettend knap gemaakt. De muziek en de montage zijn een belangrijk onderdeel van de film. De sfeer; de jaren 30 in het diepe zuiden van Amerika, is goed weergegeven en de dubbelrol van Michael B. Jordan als Smoke en Stack is overtuigend. Een film die ik zo weer op zou zetten. De film is nu te zien op HBO Max.

3. Hard Truths Deze prachtige Engelse film van regisseur Mike Leigh zag ik op het IFFR begin dit jaar. Een film die waarschijnlijk door veel te weinig mensen is gezien en dat is jammer want hoewel zware kost, de film is meesterlijk en zo ontzettend goed geacteerd. Voor FilmVandaag schreef ik er deze recensie over. De film is te zien op Pathé Thuis.

4. Bob Trevino Likes It Deze onverwachte parel kwam deze zomer voorbij. Een mix van komedie en drama. Grotendeels onbekend talent dat je niet onberoerd laat. Voor FilmVandaag schreef ik er deze recensie over. De film is helaas nog niet streaming te zien.

5. A House of Dynamite Kathryn Bigelow doet het weer. Een uiterst actuele en spannende film waar vooral het einde veel om te doen was. Maar of dat einde nou wel of niet bevredigend is, waar het om gaat is, dat het gewoon een heel goede film is. Voor FilmVandaag schreef ik er deze recensie over. De film is te zien op Netflix.

6. Weapons Deze film kwam voorbij in de laatste editie van Michel Versus René van 2025 en we waren het niet met elkaar eens. Ik vond daarentegen deze Weapons wel iets hebben en dat kun teruglezen in deze bespreking. De film is te zien op HBO Max.

7. The Amateur Deze film is helaas ook een beetje onopgemerkt gebleven. Jammer want het is een uitstekende spionage thriller die – hoe verfrissend – het niet eens moet hebben van een actieheld die in zijn eentje een heel batterij aan tegenstanders om zeep helpt. Het gaat hier om een onschuldige medewerker van de CIA, die erin geluisd wordt en zijn intelligentie gebruikt om zijn onschuld te bewijzen en uiteindelijk ook nog wat tegenstanders naar het hiernamaals stuurt. Het gaf een beetje het gevoel dat je naar zo’n echte jaren 70 spionagefilm zat te kijken maar dan van nu. De film is te zien op Disney+

8. F1 The Movie Nu ben ik geen uitgesproken fan van de Formule 1 maar deze film was met name in de bioscoop een avontuur op zich. Brad Pitt is lekker op dreef en naast de geloofwaardige races was het ook leuk om al het gekonkel en het dealtjes sluiten rondom deze wereld eens te zien. Bij voorkeur op een groot scherm zien deze F1. De film is nu te zien op Apple TV en Pathé Thuis.

9. A Complete Unknown Van het handjevol muziekfilms dat ik dit jaar zag was deze toch het fijnst. De film over Bob Dylan met een overtuigende Timothée Chalamet in de hoofdrol. Als muziekliefhebber moet je deze eigenlijk wel gezien hebben. Groot pluspunt is natuurlijk ook dat de acteurs allemaal zelf zingen en dat komt de authenticiteit wel ten goede.

10. Urchin Met deze film smokkel ik een beetje omdat deze pas 25 december uitkomt. Ik zag hem eerder en mijn recensie voor FilmVandaag zal ook rond deze datum verschijnen. Ik was erg onder de indruk van deze film van acteur en regisseur Harris Dickinson.

Films die zo in de lijst hadden gekund maar er toch net buiten vielen zijn:

A Real Pain Deze roadmovie over twee totaal verschillenden neven wordt gedragen door Jesse Eisenberg en Kieran Culkin. Voor FilmVandaag schreef ik er deze recensie over. De film is te zien op Disney+

Sing Sing Een gevangenisfilm met grotendeels echte gedetineerden. Dat levert een mooie en emotionele film op. Voor FilmVandaag schreef ik er deze recensie over.

Geplaatst op

Peeping Tom – 1001 Films / Powell & Pressburger

Nummer 47: Peeping Tom – (1960) – R: Michael Powell – Engeland

Naslagwerk: 1001 Films – blz 377

“Wat ik mijn camera vastleg, raak ik altijd kwijt.” Mark Lewis (Karlheinz Böhm)

Toen deze film van regisseur Michael Powell in 1960 uitkwam, werd hij door de critici neergesabeld en het publiek vond de film walgelijk en pervers. Het deed de loopbaan van Powell geen goed. Hij had gelukkig al een florissant cv opgebouwd met Pressburger en mensen konden maar moeilijk geloven dat hij zich nu inliet met zo’n verontrustend verhaal.

In Peeping Tom is Mark Lewis (Karlheinz Böhm) iemand die in de filmindustrie werkt en altijd met zijn camera op pad is. Hij maakt voor de plaatselijke kiosk erotische foto’s en benaderd vrouwen om ze op film vast te leggen. Aan zijn camera zit een mes waarmee hij de vrouwen doodt en hij hun doodsangst vastlegt. Hoe hij zo is geworden laat Powell zien in fragmenten met zijn vader. Powell speelt kort de vader van Mark in familiebeelden die we te zien krijgen. Als hij gevoelens krijgt voor zijn onderbuurvrouw moet hij proberen zijn driften onder controle te krijgen.

Anno 2025 voelt deze film helemaal niet schokkend of pervers meer. Het is eerder een interessante karakterstudie van een jongeman die zo geworden is. Het geweld zie je nauwelijks en is niet expliciet. Je zou kunnen zeggen dat de tijdsgeest nog niet klaar was voor zo’n verhaal. Wat je wel ziet is de hand van de meester want hoewel misschien een tikkeltje verouderd, is dit een film die loopt als een trein. De kleuren zijn prachtig, Böhm speelt zijn rol heel ambigue. Deze Duitse acteur was de zoon van de beroemde componist Karl Böhm. Deze film kwam net uit vóór Psycho van Alfred Hitchcock, die gek genoeg wel werd gewaardeerd door het publiek en waar in de beroemde douche scène veel explicieter geweld in voorkomt. Maar bij Hitchcock verwacht het publiek het en bij Powell niet.

In het Eye wordt de 4K-restauratie vertoond die met steun van wederom regisseur Martin Scorsese werd gefinancierd. Ik ben blij dat ik deze mooie versie in het Eye kon zien en dat ik weer een film kan toevoegen aan het retrospectief van Powell en Pressburger.

Ondersteund door WordPress