Alfred Hitchcock in Perspectief

7 juni 20267 juni 2026

Lifeboat – 1944 – Alfred Hitchcock in Perspectief

Ik had de kans om deze film van Hitchcock op het grote witte doek te zien in een 4K-restauratie uit 2024, in het Eye.

Lifeboat speelt zich volledig af op een locatie en wel midden op zee ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. We volgen een aantal drenkelingen die samen gestrand zijn in een reddingsboot nadat hun passagiersschip door een Duitse U-boot tot zinken werd gebracht. De roddeljournaliste Connie Porter (Tallulah Bankhead), de rijke zakenman, de verpleegster Alice MacKenzie (Mary Anderson), een communicatiedeskundige, een matroos, een steward en een ingenieur zijn op elkaar aangewezen. Ook de Duitse onderzeeër is vergaan en de problemen beginnen wanneer ze toevallig één van de Duitse overlevenden aan boord hijsen.

De Amerikaanse productie van Hitchcock, hij was net toegetreden tot de Twentieth Century Fox studio’s, is een enerverende film die enerzijds aanvoelt als een toneelstuk en roman maar tegelijkertijd toch ook heel filmisch is. Hitchcock benaderd in eerste instantie de beroemde schrijver John Steinbeck – zijn roman The Grapes of Wrath was drie eerder verfilmd – voor het scenario; wat zou leiden tot een nieuwe roman voor Steinbeck. De twee hadden echter een totaal verschillende visie op het verhaal zodat uiteindelijk Jo Swerling het scenario schreef. Het leidde zelfs tot een rechtszaak tussen Hitchcock en Steinbeck. Toch bleef de naam van Steinbeck op de poster staan.

Het is een minder bekende film van Hitchcock die niet makkelijk te maken was en bijna alle acteurs waren bont en blauw door het geschud met de boot in de studio. Bankhead liep zelfs een longontsteking op. De film werd goed ontvangen bij het Amerikaanse publiek maar niet bij de critici en leverde weinig op. Hitchcock wilde een psychologisch portret maken van hoe mensen met elkaar omgaan als ze vermoeden dat er een verrader aan boord is. In het bijzonder tussen de Amerikanen en de Duitser. Het acteerwerk is uitstekend maar Bankhead springt er voor mij echt bovenuit.

Hieronder kun je video-essay bekijken over deze niet zo bekende film van Hitchcock:

5 juni 20265 juni 2026

The Lodger: A Story of the London Fog – 1927 – Alfred Hitchcock in Perspectief

De tweede film van Hitchcock die ik heb bekeken is The Lodger: A Story of the London Fog (zoals de volledige titel luidt) uit 1927. Deze film is al weer een hele stap voorwaarts vergeleken met The Pleasure Garden van 2 jaar eerder. Deze film die losjes gebaseerd is op Jack the Ripper is een mooi geschoten en boeiend verhaal. Je ziet duidelijk meer verhaal, meer een lijn en spanning en suspense dan in zijn voorganger(s).

In het kort: Er worden moorden gepleegd op blondines in hartje Londen. Tegelijkertijd verhuurt de familie Bunting een kamer aan een vreemdeling. De vreemdeling wordt gespeeld door Ivor Novello. De familie heeft een blonde dochter (June Tripp) die wel eens het volgende slachtoffer zou kunnen worden.

Op YouTube vond ik een gerestaureerde versie van deze film die merkwaardig genoeg ook twee vocale nummers in de soundtrack heeft. Wonderwel past dit heel goed bij de film maar het is wel een vreemde gewaarwording in een stomme film.

Vakgenoten van Hitchcock verguisde de film nog voor zijn oorspronkelijke release. Producent Michael Balcon, die eerder met Hitchcock had samengewerkt, redde de film door het aantal titelkaarten te verlagen van 300 naar 80 en door sommige scènes in te korten. Het oorspronkelijke verhaal en idee van Hitchcock bleef verder in tact.

Verder gebruikte Hitchcock een voor die tijd nogal knap effect: in een paar seconden veranderd het plafond waarvandaan de voetstappen komen (van de huurder) in een doorzichtig plafond, waardoor je hem daadwerkelijk ziet lopen. Anno 1927 was dit heel bijzonder en knap gedaan.

De film viel na zijn release in de smaak bij het grote publiek en zette Hitchcock (tot ergernis van sommige van zijn vakgenoten) nog meer in de spotlights als het grote talent.

Er zijn vele versies in omloop. Van heel slecht tot uitmuntend in kwaliteit. De beste versie is natuurlijk de Criterion versie. Maar de versie die ik op YouTube zag is ook van een uitstekende kwaliteit. Je kan hem hieronder bekijken.

5 juni 20265 juni 2026

The Pleasure Garden – 1925 – Alfred Hitchcock in Perspectief

Je moet niet vergeten dat Alfred werd geboren in 1899 en dat zijn carrière begon in de stomme film. The Pleasure Garden is het debuut van Hitchcock en daarom gezien als de eerste, echte officiële film van hem. De film is vrij te bekijken op YouTube en moet je vooral bekijken en inschatten op zijn historische waarde.

Het is een stomme film van nog net geen 60 minuten en gaat over twee danseresjes die lijnrecht tegenover elkaar komen te staan als het ene danseresje een foute man kiest. De hoofdrollen worden gespeeld door VirginiaValli en Carmelita Geraghty. Op dat moment al grote sterren van de stomme film en ze stelden zich ook niet heel bescheiden op – wat Hitchcock ook al de nodige stress opleverde. Verder kampte de film met financiële problemen.

In de biografie staat te lezen: ”dat de film voor die tijd knap en vindingrijk was, met camerastandpunten en montagetechnieken die door sommigen in Engeland nog als experimenteel of innovatief werden beschouwd”.

Verder is het leuk om te zien dat enkele van Hitchcock’s zo kenmerkende handelsmerken (een mix van humor en spanning) maar ook de knipoog, de ironie van de homoseksuele man; in deze film al is waar te nemen.

22 november 20249 oktober 2025

North by Northwest – 1001 Films / Alfred Hitchcock in Perspectief

Nummer 36: North by Northwest (1959) – R: Alfred Hitchcock – Amerika

Naslagwerk: 1001 Films – blz 349

Ik had de kans om North by Northwest van Alfred Hitchcock op 70 mm te bekijken. Het Eye had deze geprogrammeerd staan. En ik kan je zeggen: het is een beleving! Door de 70mm heb je haarscherp beeld en springen de kleuren van het doek.

Deze film stamt uit de Amerikaanse periode van Hitchcock en hij had de grote ster Cary Grant tot zijn beschikking. De blondine (het waren altijd blondines in de films van Hitchcock) is Eva Marie Saint (die overigens dit jaar 100 jaar is geworden) en is een belangrijke schakel in dit verhaal. Saint speelt haar kwetsbaar en emotioneel.

Het verhaal kun je nog het beste omschrijven als een spionage-verhaal. Goed beschouwd is de film, zeker met Grant in een keurig blauw pak, een voorloper van de James Bond films. Ook qua actie en spanning. De hoogtepunten zijn de aanval door het sproeivliegtuigje, de ontsnapping over de presidentshoofden bij Mount Rushmore. En ook nog eens knap gedaan voor die tijd.

Ernest Lehman schreef een fantastisch script. Bernard Herrmann maakte de score voor de film. Hij maakte eerder voor Hitchcock al Vertigo (1958) en Psycho (1960). Hitchcock leverde met North by Northwest een van zijn meest iconische films af. Ik kan trouwens iedereen de 50th Anniversary Edition op DVD of Blu-ray aanraden. Die komt nog het meest in de buurt van de 70mm versie. Deze editie staat bovendien vol met extra’s waaronder een aantal zeer interessante documentaires.

Alfred Hitchcock introduceert hier zijn eigen film:

21 november 20249 oktober 2025

The 39 Steps – 1001 Films / Alfred Hitchcock in Perspectief

Nummer 35: The 39 Steps (1935) – R: Alfred Hitchcock – Engeland

Naslagwerk: 1001 Films – blz 120

“Misschien vermoord ik elke week wel een vrouw. Wie weet?” – Richard Hannay (Robert Donnat)

The 39 Steps van Hitchcock zag ik onlangs op 35mm in het Eye en dat was mijn kans om de film eens op het grote witte doek te zien. Deze film wordt gezien als de doorbraak van Alfred Hitchcock, in de Britse periode. De eerste 18 films van Hitchcock maakte hij in de periode van de stomme film en deze is met audio. In deze film volgen we Richard Hannay, (Robert Donnat) een Canadees die in Engeland is en in een theater een vrouw tegen het lijf loopt. Ze is op de vlucht voor iemand en verstopt zich bij hem. Als ze even later vermoord wordt moet hij alles in het werk stellen om te achterhalen wat de 39 treden eigenlijk zijn. Kenmerkend aan deze film is dat het thema: de verkeerde man, hier al zichtbaar is en nog velen malen terug zal komen in zijn films. Opvallend is ook dat humor en erotiek in deze film uit 1935 al zo aanwezig zijn. En voor die tijd behoorlijk onderhoudend.

Het is natuurlijk heel tof dat ik deze film op het grote witte doek kon bewonderen maar ik had wel op een betere, of op zijn minst een gerestaureerde versie gerekend. Dat viel een beetje tegen maar je kan niet alles hebben nietwaar.

14 januari 20186 juni 2026