Categorie: Michel Versus René

Een nieuw rubriek waarin de vrienden Michel en René iedere maand een film bespreken.

Geplaatst op

Michel Versus Rene – Mercy – 2026 – Prime

We hadden deze film eerder willen bespreken maar omdat hij nauwelijks in de bioscoop te zien was, moesten we wachten tot hij op Prime verscheen. Mercy, de nieuwe film van Timur Bekmambetov, die je zou kunnen kennen van Wanted en Ben Hur is een film over AI. In 2002 al maakte regisseur Steven Spielberg een film over AI, Minority Report, toen AI vooral nog toekomstmuziek was. Nu is het grotendeels realiteit en dat is voer voor films. In deze Mercy dat zich afspeelt in een futuristisch Los Angeles met hoge criminaliteitscijfers, is er een AI-rechter waarbij de verdachte 90 minuten de tijd heeft om zijn onschuld te bewijzen door middel van alle data die beschikbaar is. Lukt dat niet dan volgt meteen executie.

Maddox, de AI-rechter wordt gespeeld door Rebecca Ferguson die Chris Raven (Chris Pratt) bijstaat tijdens zijn ‘proces’. Raven die als agent een groot voorstander was van Mercy, het op AI gebaseerde rechtsysteem, is nu zelf verdachte. Hij komt bij in een stoel waar hij vastgeketend zit en moet meteen beginnen om zijn onschuld te bewijzen. Omdat hij denkt als een agent, lukt het hem (te) snel om alle data te analyseren en zo ontdekt hij steeds meer.

M: Toen ik de trailer van deze film zag – en dat is al best een tijd geleden – was ik meteen enthousiast. Na het zien van de film ben ik minder enthousiast. Niet omdat de film nou heel slecht is, maar het is jammer dat ze er zo weinig mee gedaan hebben. Het uitgangspunt is interessant maar al snel mondt deze film uit in een slappe actie film die nooit echt spannend wordt en die ook veel te weinig doet met het gegeven zelf. Niet dat je je verveelt met deze film – de actie ziet er zoals altijd bij films van Bekmambetov goed en overtuigend uit – en het acteerwerk van beide acteurs is prima. Maar na drie kwartier werd ik al een beetje onrustig en toen moest ik nog een heel uur. René. wat is jouw eerste indruk?

R: Minority Report ging niet echt over AI maar over 3 helderzienden die een crime zagen voor het gebeurd was. In Mercy gebruikt AI alle data die verkrijgbaar is om iemand schuldig of onschuldig te vinden. Denk aan Facebook, telefoon en videodata. De film is vrij voorspelbaar en ik wist al snel wie de dader was. Het is wel interessant om te zien hoe Chris alle stukjes bij elkaar vindt.  De rechter werkt enkel met feiten maar helpt wel degelijk mee aan deze zaak om het onderste boven te krijgen.

M: Klopt over Minory Report maar indirect werd dat gegeven wel degelijk toegewezen aan AI. En vooral op de gevaren om blindelings te vertrouwen op een algoritme of AI.

M: Kijk, je vraagt je toch af: hoe realistisch is het nu allemaal? Negentig minuten de tijd om een algoritme te laten beslissen of je wel of niet schuldig bent. Er wordt gesuggereerd dat Mercy de beschikking heeft over al jouw data en je kan ook nog eens alle data raadplegen die je wilt. Ik vond dat Raven wel heel makkelijk overal bij kon – bestaat er dan helemaal geen privacy meer?. En er zitten natuurlijk ook wel de nodige dingen in die gewoon niet logisch zijn of totaal ongeloofwaardig zijn. René, vond jij dat ook?

R: Een computer is snel, heel snel en dus zou het alle benodigde gegevens in 90 minuten moeten kunnen verzamelen en binnenhalen. We leven in een tijd waarbij we zelf onze gegevens weggeven zoals Facebook maar wat denk je van alle datalekken (Odido). Een computer kan dus overal makkelijk bij en Chris mag hier gebruik van maken als verdachte. Wel kun je je afvragen waarom het nu nog opgezocht moest worden; advocaten doen hun voorbereidend werk dan wel beter.

M: En ja, ook het einde vond ik teleurstellend. Het was ook een beetje ongeloofwaardig en die hele finale was gewoon compleet over de top en onrealistisch. Of op zijn minst ver gezocht. René, wat vond jij van het einde?

R: Geheel mee eens. Te veel actie die niet nodig was, ze hadden meer met het gegeven kunnen doen.

M: Wat ook niet meehielp is dat ze van Raven een niet zo sympathiek personage hebben gemaakt. Daardoor leef je minder met hem mee en daardoor ebt de spanning ook weg. Daar kan Pratt verder niet zoveel aan doen want dat zit vooral in het scenario. Ik vind het een gemiste kans. Ferguson is een goede actrice en dit doet ze ook goed maar als AI karakter zou ze eigenlijk geen enkele mimiek in de vorm van medeleven of begrip moeten hebben en dat zag ik wel in haar gezicht. René, zie jij dat ook zo of niet?

R: Dat van Ferguson ben ik niet met je eens. Je ziet het omdat je zelf zoekt naar een menselijk aspect het is er niet maar je verwacht het wel en wil het ook zien. Dit is expres zo in beeld gebracht. Wat ook goed blijkt is dat enkel feiten het nog altijd af kunnen leggen tegenover menselijk instinct en empathie. Voorbeeld: LET OP SPOILER ! verdachte komt er achter dat het slachtoffer vreemd ging dus is er een verdachte bij gekomen. Nee zegt de AI je hebt nu zelfs meer motief om iemand te vermoorden.

Je kunt hier kijken naar een making of van Mercy:

M: Hoewel het verder een prima film qua spel, actie en camerawerk is, mis ik wel iets in de uitvoering en het thema. Deze film had scherper en beter gemoeten. Nu komt het toch teveel over als een zoveelste actiefilm die je aan het eind ook zo weer vergeten bent, terwijl dit toch vooral een film had moeten zijn, waar je nog even over napraat of over nadenkt. Ik geef de film 2,5 ster. René, wat vind jij?

R: Ik doe er 3 want ik heb me wel vermaakt. Een topper is het zeker niet en er had meer mee gekund.

Geplaatst op

Michel Versus René – Project Hail Mary – 2026 – Bioscoop

Dit keer waren we weer in de bioscoop te vinden voor de film Project Hail Mary. Een onvervalste sciencefiction film waar we allebei wel benieuwd naar waren. Waar gaat het over: natuurkundeleraar Ryland Grace (Ryan Gosling) wordt op een dag wakker in een ruimteschip en hij weet niet hoe hij daar gekomen is. Gaandeweg komt zijn geheugen terug en weet dat hij een missie heeft. Hij moet achterhalen waarom een mysterieuze substantie langzaamaan de zon uitdooft. Om het leven op aarde te behoeden voor deze catastrofe moet hij een beroep doen op zijn kennis. Hij is gelukkig niet alleen want hij leert de alien Rocky (James Ortiz) kennen en hun samenwerking levert een mooi verhaal op. Regisseurs Phil Lord en Christopher Miller, die veel animatie maar ook de komedies 21 en 22 Jump Street hebben gemaakt, zijn op hun best met deze film. Het verhaal is van schrijver Andy Weir, die ook het verhaal van The Martian schreef, verfilmd met Matt Damon. Drew Goddard schreef het scenario voor deze film.

Wij hadden echt zin in deze film en zijn zeker niet teleurgesteld. De film opent sterk als Grace wakker wordt in het ruimteschip waar hij net iets te snel alles kan en weet. Door middel van flashbacks komen we ook te weten hoe hij daar gekomen is en waarom. In die terugblikken zien we ook Eva Stratt (Sandra Huller) die de leiding over het project heeft. Of zij goed gecast is voor deze rol vraag ik me af. Huller is een goede actrice maar ik vond haar in deze film een beetje misplaatst. Gosling daarentegen is helemaal op zijn plek in deze rol en Ortiz mag de stem van Rocky verzorgen. René, wat is jouw eerste indruk?

R: Ik vond Huller juist goed in die rol. De buitenstaander die zakelijk kil moet zijn en beslissingen moet nemen. Juist doordat ze niet lijkt te passen komt dat goed uit voor haar rol. Het begin is imposant en vergeet niet dat de samenwerking er is omdat Rocky’s planeet hetzelfde probleem heeft. Wel gaat alles qua besturen van het ruimteschip en honderden knopjes wel erg snel voor iemand die net uit een coma komt. Moet dan wel weer worden gezegd dat door zijn training voor de coma, alle handelingen voor hem wel bekend terrein zijn.

M: Oke, ik snap wat je zegt maar dan zal het vast het accent zijn geweest. Ik las trouwens dat de vrouw in het boek een Nederlandse is, dus dan zou ze ook een accent hebben gehad. Het zal vast een gevoel geweest zijn.

M: Tijdens het kijken kreeg ik associaties met die andere film, The Martian. Ik wist toen nog niet dat dat ook geschreven is door Weir maar het gaf me eenzelfde soort gevoel. Dat klopt dus ook. De scènes in de ruimte worden goed afgewisseld met de flasbacks. De interactie met Grace en Rocky is leuk en interessant en het werkt, maar dat duurt wel iets te lang. Aan dat euvel lijdt eigenlijk de hele film. Het had allemaal best wat korter gekund. En ook het einde had wat mij betreft weggelaten mogen worden. René, wat vind jij?

R: Ik vond The Martian toch een heel ander soort verhaal. Mij deed het heel erg denken aan de film Spaceman met Adam Sandler, waarbij ook een astronaut samen werkt met een alien. Er is veel tijd uitgetrokken voor de details en de indrukwekkende visuals maar echt nodig is het allemaal niet. De opbouw en de flashback zouden net zo zijn als in het boek en verklaren uiteindelijk alles. Dat is knap gedaan en goed doordacht.

M: Cinematografisch ziet het er allemaal fantastisch uit en het is duidelijk dat deze film een behoorlijk budget had wat overigens wel goed besteedt is. Voor het camerawerk tekende Greig Fraser. Niet de minste want hij deed ook het camerawerk voor de nieuwe Dune films en The Batman. Ook de soundtrack van Daniel Pemberton mag er wezen. Die werkt erg goed terwijl er naast de score ook bekende nummers in zitten. René, wat vind jij?

R: De muziek deed mij denken aan de film Interstellar, het gaf een creepy spannende maar ook ontspannen sfeer. Een goede mooie score maar de film is een Oscar nominatie waard op veel vlakken.

M: Naast dat het een serieus en complex verhaal is – dat overigens goed te volgen is – zit er ook de nodige humor in en dat werkt bijna altijd goed.. Leuk weetje: de scène waarin Huller karaoke zingt, stond niet in het script en is geïmproviseerd nadat Gosling haar tussen de scènes door hoorde zingen. Ze koos voor Sign of the Times van Harry Styles. En toegegeven: dat doet ze niet onverdienstelijk.

R: En de tekst is van toepassing op het verhaal van de film. Gosling weet kleine humoristische handelingen en/of opmerkingen goed over te brengen. Ik heb in ieder geval kunnen grinniken om hem en zijn space buddy.

Je kan hier naar een behind the scenes video kijken:

M: En dan nog even over Rocky. We willen daar niet teveel over verklappen maar gezien de naam heb je wellicht een idee. Dat was mooi gedaan. Het ziet er simpel uit maar dat is het niet. Ik heb gelezen dat het grotendeels door een poppenspeler is gedaan die in de nabewerking is verwijderd en dat er maar in een paar scènes CGI wordt gebruikt. René, wat vind jij van Rocky?

R: Rocky is een pop maar een goed ontwerp. Het knappe is, dat een levenloos iets (namelijk een stapel stenen) tot leven wordt gewekt en gevoel/emotie weet te raken. Iets waar Pixar animaties bekend om stonden (de lamp Luxo Jr. bijvoorbeeld). De kennismaking en samenwerking vind ik wel iets te snel en makkelijk gaan maar voor het verhaal moet dit wel. Een laptop geeft de stem van Rocky en vertaald zijn muzikale klanken in woorden.

Hier zie je nog een korte video over hoe Rocky gemaakt is:

M: Ik heb me zeker vermaakt met deze film. Het ziet er goed uit. Het is grappig, nooit echt spannend maar wel meeslepend. De duur had zeker korter gekund en dan had het volgens mij ook een betere, meer consistente film gehad. Ik zou de film 3,5 ster geven. René, wat geef jij?

R: Ik ga mee met 3, 5 ster. Amazed Amazed Amazed ! Deze film is zijn toegangsticket meer dan waard,

Oh ja, Lord en Miller zijn al weer bezig met een nieuwe film naar een boek van Andy Weir, Artemis. Ik ben benieuwd!

Geplaatst op

Michel Versus René – The Wrecking Crew – Prime

Soms is het gewoon lekker om even niet na te denken bij een film en gewoon te genieten van ‘over the top’-actie en flauwe humor. Dat is precies wat deze The Wrecking Crew je voorschotelt. Het pretendeert ook niet iets meer te zijn dan dat. Denk aan films als 48 Hrs en Lethal Weapon en je hebt een idee.

We hebben twee broers. Halfbroers welteverstaan. James (Dave Bautista), de oudste en Jonny (Jason Mamoa), het jongere broertje. Of nou ja, broertje…hij is nog altijd groter en breder dan James. Ze kunnen elkaar eigenlijk niet zien of luchten maar de dood van hun vader brengt ze noodgedwongen bij elkaar. Dat gaat natuurlijk gepaard met het nodige bekvechten en de verwijten vliegen om de oren. Dat de dood van hun vader niet natuurlijk was zorgt ervoor dat de marineman en de agent noodgedwongen met elkaar moeten samenwerken. Dat brengt ze in een wespennest van de Japanse maffia en een nogal geflipte zakenman.

Lees verder “Michel Versus René – The Wrecking Crew – Prime”
Geplaatst op

Rewind to the 80’s: Black Rain – (1989)

Black Rain is zo’n film die je een keer gezien hebt en waarvan je opeens zoiets hebt van: die zou ik wel wel een keer terug willen zien. Wat mij vooral nog bijstaat is dat het echt in Tokio, Japan is opgenomen en dat het vrij hard en donker van toon was. Wat nu vooral overblijft is dat het inderdaad grotendeels op locatie is opgenomen en dat het hard en donker van toon is, maar dat het eigenlijk een flinterdun verhaaltje is en op sommige momenten ook vrij onwaarschijnlijk.

Nick Conklin (Michael Douglas) en Charlie Vincent (Andy Garcia) zijn twee eigengereide New Yorkse politieagenten die op een dag een bloederige afrekening gadeslaan tussen concurrerende Japanse maffialeden. Ze gaan er meteen achteraan en pakken Sato (Yûsaku Matsuda) op en leveren hem in. Echter, de autoriteiten willen dat Nick en Charlie hem eigenhandig in Japan overleveren aan de politie. Met tegenzin stappen ze in het vliegtuig en eenmaal overgedragen willen ze zo snel mogelijk naar huis. Als de echte politie Sato komt oppikken beseffen ze, dat ze een kapitale fout hebben gemaakt. Ze moeten noodgedwongen met de Japanse politie samenwerken om Sato alsnog te vinden. Uiteraard staan de cultuurverschillen en de werkwijze centraal in deze film.

M: Kijk, het is een echte jaren 80 film (eind jaren 80 dat wel) qua beeld, muziek en aankleding. Het is ziet er best gelikt uit en de toon en het beeld heeft het wel iets weg van zijn veel betere Blade Runner. Het is vooral de strijd tussen Sugai (Tomisaburô Wakayama) en Sato. Het verhaal is flinterdun en meer een kapstok voor een hoop actie. Wat mij wel opviel is dat uitstekende rol van Japanse agent Masahiro (Ken Takakura) die moeite heeft met de onorthodoxe Nick. Zijn ingetogen spel steekt goed af bij Douglas. Douglas speelt zijn rol goed, zoals we van hem gewend zijn. Garcia, ook een fijne acteur heeft eigenlijk maar een korte rol. René, wat is jouw eerste indruk van de film?

R: Bij het kijken van deze film kreeg ik weer zo’n gevoel van oh, kijk de bad guy overacteren gemeen kijken en wat geforceerd lopen, maar dit hoort echt bij de jaren 80/90. Het voelt echter niet verouderd aan. De film draait om actie, zowel gevechten als stunts op motoren. Uit deze film stond de onthoofdingsscène in mijn geheugen, de rest was weggeëbd. Douglas ziet er net iets te gelikt uit met zijn stoere matje. Maar ook Garcia is goed in zijn rol als partner.

Je kan hier naar een making of van de film kijken:

M: Nu pas is de titel van de film me ook duidelijk. Dat had ik toen ook kunnen weten maar dat is me nooit bijgebleven dus dat is dan mooi meegenomen. Nog een leuk feitje: Takakura was op het moment van filmen, een van de meest populaire Japanse acteurs en vooral bekend om zijn rollen als maffialid. Denk aan de film The Yakuza uit 1974. Wat een tegenstelling met de rol die hij hier speelt.

R: Black Rain ofwel as had ik ook niet opgepikt wellicht was de dialoog te traag voor onze op actie gerichte geesten.

M: Haha, ik denk inderdaad dat we toen meer met de actie dan met de dialoog bezig waren.

M: Jan de Bont deed het camerawerk voor de film en schoot voor het eerst in super 35mm formaat en Hans Zimmer verzorgde de score. Dat zou hij hierna nog vaak doen voor een film van Ridley Scott. En wist je dat Paul Verhoeven in eerste instantie deze film zou doen na Robocop? Hij koos toch voor Total Recall. Later zou Verhoeven toch met Douglas werken aan Basic Instinct.

R: Total Recall was geen verkeerde keus. Basic instinct heeft uiteindelijk ook geen windeieren gelegd. Al met al vermakelijke films.  

M: Ik vond Black Rain een prima actiefilm. Zeker qua sfeer en beeld en met de tegenstellingen in werkwijze en cultuur werkt het goed. Misschien af en toe iets te stereotiep en ligt het er allemaal wel dik bovenop. Het verhaal heeft niet veel om het lijf maar weet desondanks toch te boeien. Dat komt deels door de actie en het decor. Het is zeker niet de beste film van regisseur Ridley Scott en ook niet van Michael Douglas maar zeker het kijken waard. René, wat is jouw oordeel?

R: Alles valt makkelijk op zijn plek zonder al te veel moeite en qua geloofwaardigheid is het allemaal ver te zoeken. Een agent neemt wraak en pakt de bad guy maar is gedwongen samen te werken met iemand die totaal anders is (waar kennen we dat van?). Ook zijn sommige dialogen, vond ik, tergend traag maar dat hoorde misschien ook bij de Japanse tradities. Ik vond de film leuk om weer eens te zien maar de film heeft niet een speciaal plekje in mijn film hart.

M: Nee, inderdaad, in mijn geheugen was hij beter maar toen waren we ook jonger. Zo zie je maar weer hoe je er nu tegen aankijkt. Misschien nog wel een leuke vraag: wat is eigenlijk de beste film waar Michel Douglas in speelt? Iemand suggesties, wij horen het graag!

Geplaatst op

Michel Versus René – Weapons -2025 – HBO Max

Dit keer gaan we voor een horrorfilm. Het alom geroemde Weapons van regisseur Zach Cregger die ons eerder al verraste met die andere horrorfilm Barbarian. Ik was in ieder geval wel benieuwd naar zijn nieuwste wapenfeit. We gaan ervan uit dat de meesten de film inmiddels al wel gezien hebben, maar we zullen voorzichtig omspringen met spoilers. Je bent gewaarschuwd.

In Weapons verdwijnen in een nacht om precies 02:17 alle kinderen uit de klas van juf Justine (Julia Garner) op één na: Alex (Cary Christopher). Na dertig dagen zijn de kinderen nog altijd niet teruggevonden. In het kleine Amerikaanse stadje gaat iedereen op zijn eigen manier met dat verdriet om. Vanuit verschillende personages wordt het verhaal ontvouwt en dat doet Cregger heel goed.

Lees verder “Michel Versus René – Weapons -2025 – HBO Max”
Geplaatst op

Rewind to the 80’s: Maniac Cop (1988)

René, jij kwam voor de rubriek met deze film aanzetten. Ik kende uiteraard de titel maar wist niet zeker of ik hem ooit gezien had. Wellicht hebben we hem samen wel gezien. Ik herinnerde me wel het kartonnen reclamebord van de film, die jij op je kamer en later op de politie academie had staan. En eigenlijk was ik best wel benieuwd naar deze late jaren 80 film, die nu volgens mij wel een beetje bestempeld wordt als cult.

In het kort: de stad New York wordt onveilig gemaakt door een moordende politieagent. Niet zo’n maar een agent maar een heel grote die ook onschuldige slachtoffers maakt. In eerste instantie gaat de verdenking uit naar agent Jack Forrest (Bruce Campbell) en om zijn onschuld te bewijzen zal hij de moordende agent zelf moeten vinden.

M: Kijk, het is natuurlijk een echte jaren 80 film. Op zich niet eens zo heel slecht gemaakt maar het is een product van zijn tijd. Het tempo, de actie, het script. Het oogt allemaal als een echte B-film maar wel een vermakelijke. Het is een duidelijk verhaal maar de karakters en motieven worden niet echt uitgewerkt. De soundtrack vol met synthesizers is echt zo jaren 80 maar eerlijk is eerlijk, het past heel goed bij de film. Het was ook behoorlijk standaard in die tijd. Kijk maar naar de films van John Carpenter bijvoorbeeld. René, wat was jouw eerste indruk toen je deze film weer zag?

R: Naar de huidige standaard is dit een zeer trage, voorspelbare film. Ik herinner mij deze film ook spannender dan dat ik het nu vond. Het voelt wel lekker jaren 80, de muziek, de beeldvorming en het gegeven ‘een politieman die als een maniak te keer gaat’ was origineel. Ben heel wat keren geschrokken van die kartonnen Maniac Cop omdat ik vergeten was dat die in mijn kamer stond.

Lees verder “Rewind to the 80’s: Maniac Cop (1988)”
Geplaatst op

Michel Versus René – The Fantastic Four: First Steps – 2025 – Bioscoop

Dit keer bespreken de we de laatste Marvel film voordat we het sluitstuk – de twee aangekondigde Avengers-films – te zien krijgen. The Fantastic Four: First Steps zijn Reed Richards (Pedro Pascal), Sue Storm (Vanessa Kirby), Johnny Storm (Joseph Quinn) en Ben Grimm (Ebon Moss Bachrach). Beter bekend als Mister Fantastic, Invisible Woman, Human Torch en The Thing. Onze verwachtingen van deze film waren hooggespannen en wat vonden wij ervan?

Lees verder “Michel Versus René – The Fantastic Four: First Steps – 2025 – Bioscoop”
Geplaatst op

Rewind to the 80’s: A Nightmare on Elm Street (1984)

Artwork: René Pol

We kiezen dit keer voor een horrorfilm die menigeen ook echt nachtmerries bezorgden. Konden wij dit keer ook niet slapen of is deze film uit 1984 nu echt achterhaald? Voor regisseur Wes Craven was het zijn grote doorbraak. Evenals voor Johnny Depp. Maar daarover later meer.

Het verhaal mag bekend zijn. In de dromen van jonge mensen komt Freddy Krueger (Robert Englund) voor die zijn slachtoffers het liefst aan zijn scherpe messen rijgt. Nancy (Heather Langenkamp) is iemand die last heeft van Freddy. Haar vriendje Glen (Johnny Depp) moet haar helpen om Freddy te pakken te krijgen.

M: René, ondanks dat het een echte jaren 80 film is vond ik met name de ‘praktische effecten’ in deze film nog steeds wel overtuigend. Ook is het een origineel verhaal wat helaas natuurlijk wel helemaal uitgemolken is. René, wat is jouw eerste indruk?

R: Ik was dertien toen deze film uit kwam en weet nog goed dat ik hem echt eng vond. Nu kijk je toch anders naar dit soort films. De effecten zijn soms wat gekunsteld maar dit geeft de film de juiste charme.  Soms lijkt het acteerwerk ook niet echt overtuigend maar het was allemaal in de jonge jaren van de nu inmiddels bekende sterren. Een kindermoordenaar die door ouders in brand is gestoken en is vermoord keert terug in dromen om zijn hobby voort te zetten.

Lees verder “Rewind to the 80’s: A Nightmare on Elm Street (1984)”
Geplaatst op

Michel Versus René – Mickey 17 – 2025 – HBO Max

In 2020 werd de Koreaanse film Parasite van de regisseur Bong Joon Ho onverwacht uitgeroepen tot de Beste Film tijdens de Oscar uitreiking van dat jaar. Nu in 2025 is hij terug met een satirische sciencefiction film die vol zit met rare types en situaties. Met in de hoofdrol(len) Robert Pattinson (die overigens aardig aan de weg timmert) en Mark Ruffalo als een krankzinnige leider met overduidelijke Trump-trekjes.

Mickey Barnes (Robert Pattinson) meldt zich aan als Expendable op de planeet Niflheim in het jaar 2054. Dat betekent dat hij voor zijn nieuwe baan voor allerlei experimenten ingezet kan worden. Dat hij daarbij overlijdt is niet erg want hij kan daarna meteen opnieuw worden geprint en zo komt er weer een nieuwe Mickey tevoorschijn. Tijdens zijn verblijf – waarin hij steeds weer een net andere Mickey is – wordt hij verliefd op Nasha (Naomi Ackie) en doet hij samen met haar een ontdekking over de oorspronkelijke bewoners (een soort grote haarbal met zuignappen). Maar de populistische Kenneth Marshall (Mark Ruffalo) en zijn First Lady Ylfa (Toni Collette) hebben heel andere plannen met de wezentjes.

Lees verder “Michel Versus René – Mickey 17 – 2025 – HBO Max”
Geplaatst op

Michel Versus René – Thunderbolts* – 2025 – Bioscoop

Dit keer toch weer een Marvel-film. Jullie weten dat we de afgelopen tijd best kritisch zijn geweest op Marvel – zeker na het teleurstellende Kraven the Hunter en het veel te melige Thor: Love and Thunder. Maar Deadpool & Wolverine maakte al weer veel goed. Op basis van de eerste trailer van Thunderbolts* wist ik niet goed wat ik hier nou van moest vinden. Een groep van slechte superhelden die worden samengebracht om een geheime missie te volbrengen. Dan denk je toch snel aan Suicide Squad en dat waren nou ook niet echt geweldige films. Maar goed, toen de film in Amerika in première ging waren de eerste recensies positief en dat bleef zo. Toen werden wij toch ook wel nieuwsgierig en ik denk dat we wel kunnen concluderen dat Marvel met deze laatste film in Phase 5 weer op de goede weg zit.

Maar wie zijn deze slechteriken dan wel? De eerste en de meest prominente is Yelena Belova (Florence Pugh), de geadopteerde jongere zus van Natasha Romanoff (Scarlett Johansson) ook wel bekend als Black Widow. We kennen haar uit Black Widow en The Avengers-films. Haar adoptie vader is Alexei Shostakov ook wel bekend als Red Guardian (David Harbour. Hij was ook te zien in Black Widow. Daar zat ook Taskmaster (Olga Kurylenko) in. Dan hebben we nog Ghost (Hannah John-Kamen) die te zien was in Ant-Man and the Wasp. John Walker (Wyatt Russell) de zogenoemde eerste Captain America – en ook te zien in de serie: The Falcon and the Winter Soldier. En daar zit ook weer Bucky Barnes (Sebastian Stan) in. Zo hebben we de groep compleet.

Lees verder “Michel Versus René – Thunderbolts* – 2025 – Bioscoop”
Ondersteund door WordPress