Michel Versus René – The Marvels – 2023 – Disney+

We blijven het maar proberen met die superheldenfilms maar met The Marvels is het mij wel duidelijk. Ze zijn het spoor nu echt bijster. Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen: dit is met afstand de slechtste Marvel-film die ik gezien heb. Captain Marvel (2019) kreeg nog redelijke recensies en vond ik zelf ook nog wel prima. Ze maakte ook haar opwachting in de Avengers-films. Twee jaar geleden kreeg je daar de serie Ms. Marvel bij met Iman Vellani. In deze compleet overbodige, chaotische en totaal inspiratieloze film hebben ze die twee karakters samen met Monica Rambeau (Teyonah Parris) gegooid en dat levert dus deze wanstaltige film op. René, ben ik te kritisch of deel je deze mening?

Lees verder “Michel Versus René – The Marvels – 2023 – Disney+”

Net als in de Film – 2023 – Pathé Thuis

In Nederlands worden ontzettend veel musicals gemaakt maar relatief weinig muziekfilms. De meest bekende zijn ook nog eens Vlaams. Dat zouden er best wat meer mogen zijn. Regisseur Albert Jan van Rees en scenarist Dorien Goertzen doen een leuke poging met het vrolijke en aanstekelijke Net als in de Film.

Annabel (Noortje Herlaar) en Sander (Benja Bruining) leren elkaar kennen als zij auditie komt doen voor de schoolband in de jaren 80. De bandleden zijn meteen enthousiast over Annabel maar de stugge Sander lijkt het weinig te doen. Toch leren ze elkaar beter kennen als ze toetreedt tot de band en door hun gezamenlijke liefde voor de muziek. Olaf (Kay Greidanus) is echter ook in haar geïnteresseerd en wil graag producent worden. Ze gaat de samenwerking met hem aan en verliest Sander uit het oog. In de jaren 90 komen ze elkaar weer tegen en beginnen samen met Sanders’ beste vriend Malcolm (Uriah Havertong) de euro dance act Three in a Crowd. Maar het commerciële succes brengt ook problemen met zich mee.

Lees verder “Net als in de Film – 2023 – Pathé Thuis”

The Kyiv Files – 2023 – Bioscoop

Regisseur Walter Stokman, maakte twee jaar geleden nog de documentaire The Lazy Duck over Peter Putker. Had hij nu wel of niet zijn vrouw Durdana vermoord aan boord van hun gelijknamige schip? Dit keer duikt hij in de vrijgegeven geheime KGB-archieven van Rusland in Oekraïne in 2017.

Hij doet dit aan de hand van drie afzonderlijke verhalen. Allereerst de Nederlanders Louw de Jager en Evert Reydon, twee klungelige spionnen die voor de spanning in hun auto naar Rusland reden om geheime installaties te fotograferen. Die van de Franse Regine, die op haar twintigste op familiebezoek ging in Oekraïne en daar werd verleid door Bogdan, een geheim agent van de KGB. En die van een Oekraïense familie die onder het KGB-bewind leefde.

Lees verder “The Kyiv Files – 2023 – Bioscoop”

Prisoner’s Daughter – 2023 – Netflix – (FilmVandaag recensie)

Regisseur Catherine Hardwicke brak ooit door met de film Thirteen (2003) met een piepjonge Evan Rachel Wood en Nikki Reed. Daarmee was haar naam gevestigd en de film kreeg de nodige aandacht. Bekender is ze van de film Twilight (2008). Helaas heeft ze daarna alleen maar heel middelmatige films en series afgeleverd. Prisoner’s Daughter (2022) is daar geen uitzondering op.

verder lezen

Ook nog gezien: Killers of the Flower Moon, The Caine Mutiny Court-Martial, Neem Me Mee, Wonka

Over de nieuwe film van Martin Scorsesse Killers of the Flower Moon is al zoveel gezegd en geschreven dat een volledige recensie een tikkeltje overbodig is. Op Facebook had ik al gezegd dat als ik de film vorig jaar nog gezien had, deze zeker in mijn top 10 van beste films terecht zou zijn gekomen. Deze 3,5 uur durende film kon mij wel bekoren. Een goed verhaal, uitstekend acteerwerk van DiCaprio, de Niro en Lilly Gladstone, een functionele en broeierige score/soundtrack en prachtig camerawerk. Nog in enkele bioscopen te zien en op Apple TV+ en Pathé Thuis.

In de In Memoriam van 2023 haalde ik, de dat jaar overleden regisseur William Friedkin al aan. Daarin schreef ik ook over zijn laatste film The Caine Mutiny Court-Martial. Tot mijn verrassing stond deze film niet veel later op de streamingdienst SkyShowtime. Deze film is gebaseerd op een boek uit 1953 van Herman Wouk. Daar werd ook een toneelstuk van gemaakt. Het werd ook al eens verfilmd in 1954 met Humphrey Bogart. In deze versie zien we Kiefer Sutherland (die steeds meer op zijn vader begint te lijken) als Queeg, een kapitein die moet getuigen in een zaak waarin marineofficier Maryk (Jake Lacey) terecht staat voor muiterij omdat hij tijdens een storm, het opperbevel overnam van de kapitein. Een vliegenier moet de officier verdedigen maar twijfelt gaandeweg aan de motieven van zijn cliënt. Een rechtbankdrama pur sang. Ik hou er van. Alles gebeurt in de rechtszaal. Geen flashbacks puur de verhoren. Met een verrassend einde is dit een behoorlijk afscheid van de regisseur die ons een paar iconische films gaf.

Neem Me Mee is een feelgoodfilm van Will Koopman. Zes 70-plussers gaan met een busje op vakantie. Ze kennen elkaar niet en natuurlijk klikt het in het begin ook niet met elkaar. De jonge reisleider heeft de hele onderneming behoorlijk onderschat en dat is natuurlijk een goed uitgangspunt voor een film met een lach en een traan. De film heeft grote namen aan boord zoals Jeroen Krabbe, Renée Soutendijk, Kees Hulst, Geert de Jong en Minne Koole. Het scenario is Frank Houtappels en dan weet je dat het goed zit. De film is nu nog in de bioscoop te zien.

Wonka is het verhaal vóór Charlie and the Chocolate Factory. Die laatste kennen we allemaal. Er is een jaren 70 versie met Gene Wilder en een jaren 2000 versie met Johnny Depp. In deze nieuwe film zien we een jonge Willy Wonka (Timothée Chalamet) die dan nog de grote Willy Wonka moet worden. Wel leuk want dit is een verhaal dat ik niet kende. Regisseur Paul King – het meest bekend van de Paddington-films) weet er een heerlijke, vrolijke film van te maken met als hoogtepunt Hugh Grant als zingende en dansende Oempa Loempa. Ik heb erg genoten van deze film. Wonka draait nog in de bioscoop en vanaf 29 januari is de film op Pathé Thuis te zien.

Ferrari – 2023 – Bioscoop – (FilmVandaag recensie)

Het is even geleden dat regisseur Michael Mann een film afleverde. Zijn laatste film, Blackhat (2015), dateert van 2015 en kon niet bepaald rekenen op lovende recensies. Je zou je bijna afvragen: waar is de man gebleven die ons iconische films als Heat (1995), The Insider (1999), Collateral (2004) en Public Enemies (2009) bracht? Zou hij het nog kunnen? Na het zien van Ferrari (2023) is het antwoord daarop volmondig ja.

verder lezen

The Holdovers – 2023 – Bioscoop

Regisseur Alexander Payne is de meester in de verfijnde, tragikomedie. De meest bekende zijn Election, About Schmidt, Sideways, The Descendants en Nebraska. Zijn laatste film Downsizing uit 2017 is een mislukt uitstapje geweest. Het was ook geen komedie en dat merk je meteen. Gelukkig is hij nu terug met het meer dan uitstekende The Holdovers. Voor deze film wist hij ook weer acteur Paul Giamatti te strikken die eerder meespeelde in Sideways.

Lees verder “The Holdovers – 2023 – Bioscoop”

Slotherhouse – 2023 – Bioscoop – (De Nachtvlinders recensie)

Als je een luiaard jonge studentes wil zien openrijten, of het beest wil zien autorijden of selfies wil zien maken met een smartphone, dan zit je goed met Slotherhouse. De titel is natuurlijk een verwijzing naar slaughterhouse. We hebben hier te maken met een horrorkomedie en dat is ook wel de beste omschrijving.

verder lezen

Society of the Snow – 2023 – Netflix – (FilmVandaag recensie)

Society of the Snow (2023), de nieuwe film van regisseur J.A. Bayona, opent met een voice-over van Numa Tarcatti (Enzo Vogrincic Roldán): één van de jonge rugbyspelers die met vlucht 571 op 13 oktober 1972 van de hoofdstad van Uruguay, Montevideo, naar Santiago, Chili vloog en crashte in het Andesgebergte. Klinkt dit verhaal bekend? Dat kan kloppen, het werd al eerder in 1993 verfilmd onder de titel Alive (1993).

verder lezen