Dit keer waren we weer in de bioscoop te vinden voor de film Project Hail Mary. Een onvervalste sciencefiction film waar we allebei wel benieuwd naar waren. Waar gaat het over: natuurkundeleraar Ryland Grace (Ryan Gosling) wordt op een dag wakker in een ruimteschip en hij weet niet hoe hij daar gekomen is. Gaandeweg komt zijn geheugen terug en weet dat hij een missie heeft. Hij moet achterhalen waarom een mysterieuze substantie langzaamaan de zon uitdooft. Om het leven op aarde te behoeden voor deze catastrofe moet hij een beroep doen op zijn kennis. Hij is gelukkig niet alleen want hij leert de alien Rocky (James Ortiz) kennen en hun samenwerking levert een mooi verhaal op. Regisseurs Phil Lord en Christopher Miller, die veel animatie maar ook de komedies 21 en 22 Jump Street hebben gemaakt, zijn op hun best met deze film. Het verhaal is van schrijver Andy Weir, die ook het verhaal van The Martian schreef, verfilmd met Matt Damon. Drew Goddard schreef het scenario voor deze film.
Wij hadden echt zin in deze film en zijn zeker niet teleurgesteld. De film opent sterk als Grace wakker wordt in het ruimteschip waar hij net iets te snel alles kan en weet. Door middel van flashbacks komen we ook te weten hoe hij daar gekomen is en waarom. In die terugblikken zien we ook Eva Stratt (Sandra Huller) die de leiding over het project heeft. Of zij goed gecast is voor deze rol vraag ik me af. Huller is een goede actrice maar ik vond haar in deze film een beetje misplaatst. Gosling daarentegen is helemaal op zijn plek in deze rol en Ortiz mag de stem van Rocky verzorgen. René, wat is jouw eerste indruk?
R: Ik vond Huller juist goed in die rol. De buitenstaander die zakelijk kil moet zijn en beslissingen moet nemen. Juist doordat ze niet lijkt te passen komt dat goed uit voor haar rol. Het begin is imposant en vergeet niet dat de samenwerking er is omdat Rocky’s planeet hetzelfde probleem heeft. Wel gaat alles qua besturen van het ruimteschip en honderden knopjes wel erg snel voor iemand die net uit een coma komt. Moet dan wel weer worden gezegd dat door zijn training voor de coma, alle handelingen voor hem wel bekend terrein zijn.
M: Oke, ik snap wat je zegt maar dan zal het vast het accent zijn geweest. Ik las trouwens dat de vrouw in het boek een Nederlandse is, dus dan zou ze ook een accent hebben gehad. Het zal vast een gevoel geweest zijn.
M: Tijdens het kijken kreeg ik associaties met die andere film, The Martian. Ik wist toen nog niet dat dat ook geschreven is door Weir maar het gaf me eenzelfde soort gevoel. Dat klopt dus ook. De scènes in de ruimte worden goed afgewisseld met de flasbacks. De interactie met Grace en Rocky is leuk en interessant en het werkt, maar dat duurt wel iets te lang. Aan dat euvel lijdt eigenlijk de hele film. Het had allemaal best wat korter gekund. En ook het einde had wat mij betreft weggelaten mogen worden. René, wat vind jij?
R: Ik vond The Martian toch een heel ander soort verhaal. Mij deed het heel erg denken aan de film Spaceman met Adam Sandler, waarbij ook een astronaut samen werkt met een alien. Er is veel tijd uitgetrokken voor de details en de indrukwekkende visuals maar echt nodig is het allemaal niet. De opbouw en de flashback zouden net zo zijn als in het boek en verklaren uiteindelijk alles. Dat is knap gedaan en goed doordacht.
M: Cinematografisch ziet het er allemaal fantastisch uit en het is duidelijk dat deze film een behoorlijk budget had wat overigens wel goed besteedt is. Voor het camerawerk tekende Greig Fraser. Niet de minste want hij deed ook het camerawerk voor de nieuwe Dune films en The Batman. Ook de soundtrack van Daniel Pemberton mag er wezen. Die werkt erg goed terwijl er naast de score ook bekende nummers in zitten. René, wat vind jij?
R: De muziek deed mij denken aan de film Interstellar, het gaf een creepy spannende maar ook ontspannen sfeer. Een goede mooie score maar de film is een Oscar nominatie waard op veel vlakken.
M: Naast dat het een serieus en complex verhaal is – dat overigens goed te volgen is – zit er ook de nodige humor in en dat werkt bijna altijd goed.. Leuk weetje: de scène waarin Huller karaoke zingt, stond niet in het script en is geïmproviseerd nadat Gosling haar tussen de scènes door hoorde zingen. Ze koos voor Sign of the Times van Harry Styles. En toegegeven: dat doet ze niet onverdienstelijk.
R: En de tekst is van toepassing op het verhaal van de film. Gosling weet kleine humoristische handelingen en/of opmerkingen goed over te brengen. Ik heb in ieder geval kunnen grinniken om hem en zijn space buddy.
Je kan hier naar een behind the scenes video kijken:
M: En dan nog even over Rocky. We willen daar niet teveel over verklappen maar gezien de naam heb je wellicht een idee. Dat was mooi gedaan. Het ziet er simpel uit maar dat is het niet. Ik heb gelezen dat het grotendeels door een poppenspeler is gedaan die in de nabewerking is verwijderd en dat er maar in een paar scènes CGI wordt gebruikt. René, wat vind jij van Rocky?
R: Rocky is een pop maar een goed ontwerp. Het knappe is, dat een levenloos iets (namelijk een stapel stenen) tot leven wordt gewekt en gevoel/emotie weet te raken. Iets waar Pixar animaties bekend om stonden (de lamp Luxo Jr. bijvoorbeeld). De kennismaking en samenwerking vind ik wel iets te snel en makkelijk gaan maar voor het verhaal moet dit wel. Een laptop geeft de stem van Rocky en vertaald zijn muzikale klanken in woorden.
Hier zie je nog een korte video over hoe Rocky gemaakt is:
M: Ik heb me zeker vermaakt met deze film. Het ziet er goed uit. Het is grappig, nooit echt spannend maar wel meeslepend. De duur had zeker korter gekund en dan had het volgens mij ook een betere, meer consistente film gehad. Ik zou de film 3,5 ster geven. René, wat geef jij?
R: Ik ga mee met 3, 5 ster. Amazed Amazed Amazed ! Deze film is zijn toegangsticket meer dan waard,
Oh ja, Lord en Miller zijn al weer bezig met een nieuwe film naar een boek van Andy Weir, Artemis. Ik ben benieuwd!
