Michel Versus Rene – Mercy – 2026 – Prime

We hadden deze film eerder willen bespreken maar omdat hij nauwelijks in de bioscoop te zien was, moesten we wachten tot hij op Prime verscheen. Mercy, de nieuwe film van Timur Bekmambetov, die je zou kunnen kennen van Wanted en Ben Hur is een film over AI. In 2002 al maakte regisseur Steven Spielberg een film over AI, Minority Report, toen AI vooral nog toekomstmuziek was. Nu is het grotendeels realiteit en dat is voer voor films. In deze Mercy dat zich afspeelt in een futuristisch Los Angeles met hoge criminaliteitscijfers, is er een AI-rechter waarbij de verdachte 90 minuten de tijd heeft om zijn onschuld te bewijzen door middel van alle data die beschikbaar is. Lukt dat niet dan volgt meteen executie.

Maddox, de AI-rechter wordt gespeeld door Rebecca Ferguson die Chris Raven (Chris Pratt) bijstaat tijdens zijn ‘proces’. Raven die als agent een groot voorstander was van Mercy, het op AI gebaseerde rechtsysteem, is nu zelf verdachte. Hij komt bij in een stoel waar hij vastgeketend zit en moet meteen beginnen om zijn onschuld te bewijzen. Omdat hij denkt als een agent, lukt het hem (te) snel om alle data te analyseren en zo ontdekt hij steeds meer.

M: Toen ik de trailer van deze film zag – en dat is al best een tijd geleden – was ik meteen enthousiast. Na het zien van de film ben ik minder enthousiast. Niet omdat de film nou heel slecht is, maar het is jammer dat ze er zo weinig mee gedaan hebben. Het uitgangspunt is interessant maar al snel mondt deze film uit in een slappe actie film die nooit echt spannend wordt en die ook veel te weinig doet met het gegeven zelf. Niet dat je je verveelt met deze film – de actie ziet er zoals altijd bij films van Bekmambetov goed en overtuigend uit – en het acteerwerk van beide acteurs is prima. Maar na drie kwartier werd ik al een beetje onrustig en toen moest ik nog een heel uur. René. wat is jouw eerste indruk?

R: Minority Report ging niet echt over AI maar over 3 helderzienden die een crime zagen voor het gebeurd was. In Mercy gebruikt AI alle data die verkrijgbaar is om iemand schuldig of onschuldig te vinden. Denk aan Facebook, telefoon en videodata. De film is vrij voorspelbaar en ik wist al snel wie de dader was. Het is wel interessant om te zien hoe Chris alle stukjes bij elkaar vindt.  De rechter werkt enkel met feiten maar helpt wel degelijk mee aan deze zaak om het onderste boven te krijgen.

M: Klopt over Minory Report maar indirect werd dat gegeven wel degelijk toegewezen aan AI. En vooral op de gevaren om blindelings te vertrouwen op een algoritme of AI.

M: Kijk, je vraagt je toch af: hoe realistisch is het nu allemaal? Negentig minuten de tijd om een algoritme te laten beslissen of je wel of niet schuldig bent. Er wordt gesuggereerd dat Mercy de beschikking heeft over al jouw data en je kan ook nog eens alle data raadplegen die je wilt. Ik vond dat Raven wel heel makkelijk overal bij kon – bestaat er dan helemaal geen privacy meer?. En er zitten natuurlijk ook wel de nodige dingen in die gewoon niet logisch zijn of totaal ongeloofwaardig zijn. René, vond jij dat ook?

R: Een computer is snel, heel snel en dus zou het alle benodigde gegevens in 90 minuten moeten kunnen verzamelen en binnenhalen. We leven in een tijd waarbij we zelf onze gegevens weggeven zoals Facebook maar wat denk je van alle datalekken (Odido). Een computer kan dus overal makkelijk bij en Chris mag hier gebruik van maken als verdachte. Wel kun je je afvragen waarom het nu nog opgezocht moest worden; advocaten doen hun voorbereidend werk dan wel beter.

M: En ja, ook het einde vond ik teleurstellend. Het was ook een beetje ongeloofwaardig en die hele finale was gewoon compleet over de top en onrealistisch. Of op zijn minst ver gezocht. René, wat vond jij van het einde?

R: Geheel mee eens. Te veel actie die niet nodig was, ze hadden meer met het gegeven kunnen doen.

M: Wat ook niet meehielp is dat ze van Raven een niet zo sympathiek personage hebben gemaakt. Daardoor leef je minder met hem mee en daardoor ebt de spanning ook weg. Daar kan Pratt verder niet zoveel aan doen want dat zit vooral in het scenario. Ik vind het een gemiste kans. Ferguson is een goede actrice en dit doet ze ook goed maar als AI karakter zou ze eigenlijk geen enkele mimiek in de vorm van medeleven of begrip moeten hebben en dat zag ik wel in haar gezicht. René, zie jij dat ook zo of niet?

R: Dat van Ferguson ben ik niet met je eens. Je ziet het omdat je zelf zoekt naar een menselijk aspect het is er niet maar je verwacht het wel en wil het ook zien. Dit is expres zo in beeld gebracht. Wat ook goed blijkt is dat enkel feiten het nog altijd af kunnen leggen tegenover menselijk instinct en empathie. Voorbeeld: LET OP SPOILER ! verdachte komt er achter dat het slachtoffer vreemd ging dus is er een verdachte bij gekomen. Nee zegt de AI je hebt nu zelfs meer motief om iemand te vermoorden.

Je kunt hier kijken naar een making of van Mercy:

M: Hoewel het verder een prima film qua spel, actie en camerawerk is, mis ik wel iets in de uitvoering en het thema. Deze film had scherper en beter gemoeten. Nu komt het toch teveel over als een zoveelste actiefilm die je aan het eind ook zo weer vergeten bent, terwijl dit toch vooral een film had moeten zijn, waar je nog even over napraat of over nadenkt. Ik geef de film 2,5 ster. René, wat vind jij?

R: Ik doe er 3 want ik heb me wel vermaakt. Een topper is het zeker niet en er had meer mee gekund.

Father Mother Sister Brother – 2025 – Bioscoop – (FilmVandaag recensie)

De eigenzinnige filmmaker Jim Jarmusch, die een graag geziene gast is op filmfestivals, won pardoes en onverwacht de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië in 2025 met zijn nieuwste film Father Mother Sister Brother (2025). Een drieluik over een vader, een moeder en een broer en zus. Verhalen die op zichzelf staan maar die met elkaar verweven worden door terugkerende grapjes en opmerkingen die in alle drie de verhalen zitten.


verder lezen

The Drama – 2026 – Bioscoop

De Noorse regisseur Kristoffer Borgli is een interessante filmmaker. Hij debuteerde met Sick of Myself, mijn recensie kun je hier lezen. Zijn volgende film was de Amerikaanse film DreamCatcher met Nicolas Cage in de hoofdrol en nu is hij terug met The Drama met Zendaya en Robert Pattinson in de hoofdrollen.

Emma (Zendaya) en Charlie (Robert Pattinson) staan op het punt te trouwen en terwijl ze bezig zijn met alle voorbereidingen gaat het op een avond helemaal mis. Als ze met de vrienden Rachel (Alana Haim) en Mike (Mamoudou Athie) aan een proeverij zitten voor de feestavond worden ze door Rachel uitgedaagd om hun grootste geheim te vertellen. Het ergste wat je ooit gedaan hebt. Bij de onthulling van Emma slaat de sfeer om en rijst de vraag: kent Charlie Emma wel en wat betekent dat voor hun toekomst? Wat dat is, doe ik hier niet uit de doeken. Daarvoor moet je de film zelf gaan zien.

De film begint traditioneel met een korte samenvatting van hoe Charlie Emma leert kennen en gaandeweg leren we ze allebei beter kennen. Het moet wel gezegd worden dat de onthulling van Emma iets meer bij de Amerikaanse cultuur past en relevanter daar is dan in Europa. Maar dat neemt niet weg dat je mee kan gaan in de twijfels van Charlie en wat het met Emma doet. Dat het volledig uit de hand loopt kan ik al wel verklappen. En dat is doorspekt met heel veel zwarte humor en veel geslaagde grappen. Toch heb ik wel een beetje het idee dat het gegeven op de een of andere manier niet helemaal lekker uit de verf komt. Daarvoor had met name Emma nog wel iets beter en scherper uitgewerkt mogen worden. Neemt niet weg dat The Drama je de volle speelduur geboeid weet te houden en dat er goed in geacteerd wordt. Maar met Zendaya en Pattinson aan boord is dat natuurlijk niet zo verwonderlijk.

The Drama is een scherpe en originele film die met zijn zwarte humor erg goed werkt. De film overtuigt voor mij net niet helemaal maar past binnen het genre van Borgli en het is hoe dan ook een goede film. Borgli blijft een filmmaker om in de gaten te houden en ik ben benieuwd waar hij nog meer mee gaat komen.

Hier kun je kijken naar behind the scenes van The Drama:

Michel Versus René – Project Hail Mary – 2026 – Bioscoop

Dit keer waren we weer in de bioscoop te vinden voor de film Project Hail Mary. Een onvervalste sciencefiction film waar we allebei wel benieuwd naar waren. Waar gaat het over: natuurkundeleraar Ryland Grace (Ryan Gosling) wordt op een dag wakker in een ruimteschip en hij weet niet hoe hij daar gekomen is. Gaandeweg komt zijn geheugen terug en weet dat hij een missie heeft. Hij moet achterhalen waarom een mysterieuze substantie langzaamaan de zon uitdooft. Om het leven op aarde te behoeden voor deze catastrofe moet hij een beroep doen op zijn kennis. Hij is gelukkig niet alleen want hij leert de alien Rocky (James Ortiz) kennen en hun samenwerking levert een mooi verhaal op. Regisseurs Phil Lord en Christopher Miller, die veel animatie maar ook de komedies 21 en 22 Jump Street hebben gemaakt, zijn op hun best met deze film. Het verhaal is van schrijver Andy Weir, die ook het verhaal van The Martian schreef, verfilmd met Matt Damon. Drew Goddard schreef het scenario voor deze film.

Wij hadden echt zin in deze film en zijn zeker niet teleurgesteld. De film opent sterk als Grace wakker wordt in het ruimteschip waar hij net iets te snel alles kan en weet. Door middel van flashbacks komen we ook te weten hoe hij daar gekomen is en waarom. In die terugblikken zien we ook Eva Stratt (Sandra Huller) die de leiding over het project heeft. Of zij goed gecast is voor deze rol vraag ik me af. Huller is een goede actrice maar ik vond haar in deze film een beetje misplaatst. Gosling daarentegen is helemaal op zijn plek in deze rol en Ortiz mag de stem van Rocky verzorgen. René, wat is jouw eerste indruk?

R: Ik vond Huller juist goed in die rol. De buitenstaander die zakelijk kil moet zijn en beslissingen moet nemen. Juist doordat ze niet lijkt te passen komt dat goed uit voor haar rol. Het begin is imposant en vergeet niet dat de samenwerking er is omdat Rocky’s planeet hetzelfde probleem heeft. Wel gaat alles qua besturen van het ruimteschip en honderden knopjes wel erg snel voor iemand die net uit een coma komt. Moet dan wel weer worden gezegd dat door zijn training voor de coma, alle handelingen voor hem wel bekend terrein zijn.

M: Oke, ik snap wat je zegt maar dan zal het vast het accent zijn geweest. Ik las trouwens dat de vrouw in het boek een Nederlandse is, dus dan zou ze ook een accent hebben gehad. Het zal vast een gevoel geweest zijn.

M: Tijdens het kijken kreeg ik associaties met die andere film, The Martian. Ik wist toen nog niet dat dat ook geschreven is door Weir maar het gaf me eenzelfde soort gevoel. Dat klopt dus ook. De scènes in de ruimte worden goed afgewisseld met de flasbacks. De interactie met Grace en Rocky is leuk en interessant en het werkt, maar dat duurt wel iets te lang. Aan dat euvel lijdt eigenlijk de hele film. Het had allemaal best wat korter gekund. En ook het einde had wat mij betreft weggelaten mogen worden. René, wat vind jij?

R: Ik vond The Martian toch een heel ander soort verhaal. Mij deed het heel erg denken aan de film Spaceman met Adam Sandler, waarbij ook een astronaut samen werkt met een alien. Er is veel tijd uitgetrokken voor de details en de indrukwekkende visuals maar echt nodig is het allemaal niet. De opbouw en de flashback zouden net zo zijn als in het boek en verklaren uiteindelijk alles. Dat is knap gedaan en goed doordacht.

M: Cinematografisch ziet het er allemaal fantastisch uit en het is duidelijk dat deze film een behoorlijk budget had wat overigens wel goed besteedt is. Voor het camerawerk tekende Greig Fraser. Niet de minste want hij deed ook het camerawerk voor de nieuwe Dune films en The Batman. Ook de soundtrack van Daniel Pemberton mag er wezen. Die werkt erg goed terwijl er naast de score ook bekende nummers in zitten. René, wat vind jij?

R: De muziek deed mij denken aan de film Interstellar, het gaf een creepy spannende maar ook ontspannen sfeer. Een goede mooie score maar de film is een Oscar nominatie waard op veel vlakken.

M: Naast dat het een serieus en complex verhaal is – dat overigens goed te volgen is – zit er ook de nodige humor in en dat werkt bijna altijd goed.. Leuk weetje: de scène waarin Huller karaoke zingt, stond niet in het script en is geïmproviseerd nadat Gosling haar tussen de scènes door hoorde zingen. Ze koos voor Sign of the Times van Harry Styles. En toegegeven: dat doet ze niet onverdienstelijk.

R: En de tekst is van toepassing op het verhaal van de film. Gosling weet kleine humoristische handelingen en/of opmerkingen goed over te brengen. Ik heb in ieder geval kunnen grinniken om hem en zijn space buddy.

Je kan hier naar een behind the scenes video kijken:

M: En dan nog even over Rocky. We willen daar niet teveel over verklappen maar gezien de naam heb je wellicht een idee. Dat was mooi gedaan. Het ziet er simpel uit maar dat is het niet. Ik heb gelezen dat het grotendeels door een poppenspeler is gedaan die in de nabewerking is verwijderd en dat er maar in een paar scènes CGI wordt gebruikt. René, wat vind jij van Rocky?

R: Rocky is een pop maar een goed ontwerp. Het knappe is, dat een levenloos iets (namelijk een stapel stenen) tot leven wordt gewekt en gevoel/emotie weet te raken. Iets waar Pixar animaties bekend om stonden (de lamp Luxo Jr. bijvoorbeeld). De kennismaking en samenwerking vind ik wel iets te snel en makkelijk gaan maar voor het verhaal moet dit wel. Een laptop geeft de stem van Rocky en vertaald zijn muzikale klanken in woorden.

Hier zie je nog een korte video over hoe Rocky gemaakt is:

M: Ik heb me zeker vermaakt met deze film. Het ziet er goed uit. Het is grappig, nooit echt spannend maar wel meeslepend. De duur had zeker korter gekund en dan had het volgens mij ook een betere, meer consistente film gehad. Ik zou de film 3,5 ster geven. René, wat geef jij?

R: Ik ga mee met 3, 5 ster. Amazed Amazed Amazed ! Deze film is zijn toegangsticket meer dan waard,

Oh ja, Lord en Miller zijn al weer bezig met een nieuwe film naar een boek van Andy Weir, Artemis. Ik ben benieuwd!

The Gold – 2023/2025 – Serie – NPO Plus

Ik zag in 2024 het eerste seizoen van The Gold, een BBC-serie die te zien was op Paramount+ en de NPO. Toen ik de serie tegenkwam in de app van de NPO leek het me een spannende serie die ook nog eens gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Het eerste seizoen bestaat uit zes delen. Het was niet meteen spannend, sterker nog, het duurde ongeveer twee afleveringen voordat ik er een beetje inzat en ook begreep wie alle personages waren en wie achter wie aan zit. Maar vanaf de derde aflevering wordt het echt wel spannend.

Waar gaat The Gold over: Op 26 november 1983 breken zes mannen in bij Brink’s-Mat, een beveiligde depot nabij de Londense luchthaven Heathrow. Ze zijn uit op buitenlands geld maar vinden daar tot hun grote verbazing een stapel goud ter waarde van 26 miljoen pond dat niet beveiligd is. Zodra het goud gestolen is moeten ze in een race tegen de klok zoveel mogelijk goud omsmelten om te verkopen om contant geld in handen te krijgen. Rechercheur Boyce (Hugh Bonneville) en zijn team gaan achter de daders aan. Een paar belanden in de gevangenis en paar vluchten naar het buitenland.

Bron: VPRO Cinema

De serie is goed geschreven, de personages worden goed uitgewerkt en het acteerwerk is van een hoog niveau en bij vlagen dus ook echt wel spannend. Als het eerste seizoen is afgelopen, voel je meteen: het verhaal is nog niet klaar. Ik las al vrij snel dat er een tweede seizoen in de maak was dus ik was daar wel benieuwd naar.

Begin dit jaar (2026) was de serie eindelijk op tv te zien en heb ik het tweede seizoen op NPO Plus gekeken. Ergens is het jammer dat er zo lang tussen zat want je bent de personages en het verhaal wel een beetje kwijt. Ook in dit tweede seizoen duurt het even voor de spanning er weer in komt en dan zit je ook meteen weer aan de buis gekluisterd. Zo volgen we in dit tweede seizoen vooral de overvallers die zich in het buitenland schuil houden en wel of niet daar doorgaan met hun (schimmige) zaken. Later komen er steeds meer personages uit dat eerste seizoen terug waardoor alles uiteindelijk wel weer duidelijk wordt, hoe het ook al weer zat in het eerste seizoen. En dat stelt zeker niet teleur. Dit seizoen lijkt wel een afgerond geheel, al blijven er natuurlijk altijd nog wel wat losse eindjes over, die ze zouden kunnen gebruiken voor een nieuw seizoen. Al verwacht ik het niet en persoonlijk denk ik ook niet dat het echt nodig is.

Bron: VPRO Cinema

Deze serie is zeker aan te raden voor iedereen die van goede Britse misdaad houdt. Wat ook fijn is aan die Britse series dat er weinig bekende gezichten inzitten maar die wel ontzettend talentvol zijn en dat komt het verhaal en de authenticiteit altijd ten goede.

I Swear – 2025 – Bioscoop – (FilmVandaag recensie)

I Swear (2025) van regisseur Kirk Jones ging vorig jaar in première op het Internationaal Filmfestival van Toronto en maakte daarna een zegetocht langs alle grote filmfestivals. Ook in eigen land werd de film alom gewaardeerd en won op het Internationaal Filmfestival van Rotterdam de Publieksprijs. Wat maakt deze film zo geliefd en bijzonder?

verder lezen

Dead Man’s Wire – 2025 – Bioscoop – (FilmVandaag recensie)

Een dodemanskoord ofwel een dead man’s wire is een koord dat vastgemaakt zit aan een geweer en dat iemand om zijn nek krijgt. Als de persoon aan de andere kant geraakt wordt door een kogel of zou vallen, zou de persoon met het koord om sterven. Deze constructie werd bedacht en gebruikt in 1977 door Tony Kiritsis tijdens een van de meest bizarre en gevaarlijke gijzelingen in de Amerikaanse geschiedenis.

verder lezen

Michel Versus René – The Wrecking Crew – Prime

Soms is het gewoon lekker om even niet na te denken bij een film en gewoon te genieten van ‘over the top’-actie en flauwe humor. Dat is precies wat deze The Wrecking Crew je voorschotelt. Het pretendeert ook niet iets meer te zijn dan dat. Denk aan films als 48 Hrs en Lethal Weapon en je hebt een idee.

We hebben twee broers. Halfbroers welteverstaan. James (Dave Bautista), de oudste en Jonny (Jason Mamoa), het jongere broertje. Of nou ja, broertje…hij is nog altijd groter en breder dan James. Ze kunnen elkaar eigenlijk niet zien of luchten maar de dood van hun vader brengt ze noodgedwongen bij elkaar. Dat gaat natuurlijk gepaard met het nodige bekvechten en de verwijten vliegen om de oren. Dat de dood van hun vader niet natuurlijk was zorgt ervoor dat de marineman en de agent noodgedwongen met elkaar moeten samenwerken. Dat brengt ze in een wespennest van de Japanse maffia en een nogal geflipte zakenman.

Lees verder “Michel Versus René – The Wrecking Crew – Prime”

The Wizard of the Kremlin – 2025 – Bioscoop – (FilmVandaag recensie)

De Franse regisseur Olivier Assayas, die het meest bekend is om de films Irma Vep (1996), Personal Shopper (2016) en Clouds of Sils Maria (2014), baseert zijn nieuwe film The Wizard of the Kremlin (2025) op het gelijknamige boek van Giuliano da Empoli. Deze in Frankrijk geboren journalist en schrijver schreef een smeuïg boek over al het politiek gekonkel rondom president Vladimir Poetin van Rusland.

verder lezen

Fatal Attraction – 1001 Films

Nummer 49: Fatal Attraction – (1987) – R: Adrian Lyne – Verenigde Staten

Naslagwerk: 1001 Films – blz 747

Fatal Attraction is de thriller die elke man ongemakkelijk op zijn stoel liet zitten en wel meteen twee keer nadacht om vreemd te gaan. Ook deze film had ik natuurlijk al eerder gezien maar toen hij onlangs weer eens op tv was, kon ik het toch niet laten om hem weer eens te bekijken. En deze film blijft overeind. Mede door de regie van Lyne en het acteerwerk van Michael Douglas en Glenn Close. De boodschap: je kan net de verkeerde treffen als je besluit vreemd te gaan. Natuurlijk wordt het in deze film wel tot het extreme doorgevoerd maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat dergelijke situaties ook wel echt voorkomen. Het is bovenal vooral een heel spannende thriller, die zeker als je hem al een tijdje niet meer gezien hebt, nog steeds werkt.