Regisseur Joseph Kosinski viel op door zijn visuele stijl in films als Tron (2010) en Oblivion (2013). Is hij in staat om zonder die visuele pracht een echt verhaal te vertellen en daarmee te overtuigen? Hij had de beschikking over een indrukwekkende cast en een talentvolle componist, maar levert dat ook een goede film op?
Suburbicon van regisseur George Clooney is gebaseerd op een oud script (1986) van de broers Joel en Ethan Coen. Dit script lag volgens zeggen al jaren op de plank en dat zegt misschien al genoeg. Suburbicon is met een recht een vreemde film geworden. En wat wil Clooney nu eigenlijk zeggen of laten zien met deze film?
De film speelt zich af in de jaren 50 van Amerika en Suburbicon is een vredelievende, kleine buitenwijk waar alles lieflijk en perfect lijkt. Met de nadruk op lijkt. Want er mag dan onrust in Suburbicon zijn vanwege het Afro-Amerikaans gezin Mayers dat er is komen wonen. De echte onrust en spanning zit bij het blanke gezin Lodge. Gardner Lodge (Matt Damon) en zijn vrouw Rose/Margaret (Julianne Moore) en zoontje Nicky (Noah Jupe) krijgen te maken met geweld. Maar wat speelt er werkelijk?
In deze kleine film van regisseur David Lowery, zien we een geest zoals die primair altijd wordt weergegeven. Een verschijning in een wit laken met twee ‘ogen’ erin. Het getuigt daarom van lef omdat ook zo te laten zien. Het zou lachwekkend kunnen zijn maar gek genoeg werkt het goed. Dit komt deels door de setting en het verhaal.
In de misdaadserie The Sinner volgen we de jonge moeder Cora Tannetti (Jessica Biel) die op klaarlichte dag, op een strand vol getuigen vanuit het niets een jongeman doodsteekt. Een gruwelijk tafereel. Iedereen, inclusief Cora zelf, tast in het duister. Ze bekent al vrij snel maar de gedreven rechercheur moordzaken Harry Ambrose (Bill Pullman) duikt vol in de zaak en wil de moord tot op de bodem uitzoeken. Dat deze man zelf ook de nodige frustraties en eigenzinnigheden heeft maakt het alleen maar interessanter