Soldaat van Oranje – 1001 Films

Nummer 31: Soldaat van Oranje (1977) – R: Paul Verhoeven – Nederland

Naslagwerk: 1001 Films – blz 625

Tot 1977 was dit de meest spectaculaire en duurste oorlogsfilm die regisseur Paul Verhoeven maakte. Dat veranderde in 2006 toen hij de oorlogsfilm Zwartboek maakte. In Soldaat van Oranje gaat het over Erik Lanshof (Rutger Hauer) beter bekend als Erik Hazelhoff Roelfzema die samen met zijn medestudenten in het verzet gaan tegen de Duitsers.

Het was lang geleden dat ik de film gezien had en ondanks dat de film uit de jaren 70 is, voelt hij niet echt verouderd aan. Het verhaal focust zich vooral op de vrienden die ieder hun eigen motieven hebben om wel of niet in verzet te gaan. Die karakters worden best goed uitgewerkt. Het verhaal op zich, de avonturen – al dan niet tegen de vijand – zijn soms lastig te volgen en gaan voor mijn gevoel een beetje van de hak op de tak.

Lees verder “Soldaat van Oranje – 1001 Films”

Korte film: The Audition van Martin Scorsesse

Toen ik de trailer zat te kijken van Killers of the Flower Moon, de nieuw te verwachten film van regisseur Martin Scorsesse, stuitte ik op een korte film van hem uit 2015 met Robert de Niro, Leonardo DiCaprio, Brad Pitt en Scorsesse zelf. Ik had het nooit eerder gezien. Een bijzonder amusant filmpje van 16 minuten dat ooit gemaakt is als reclamefilmpje voor twee nieuwe Aziatische casino’s! De video is niet te delen dus klik even door naar YouTube zelf om hem te bekijken. Veel plezier!

The Mother – 2023 – Netflix – (FilmVandaag recensie)

De Nieuw-Zeelandse regisseur Niki Caro brak door en maakte diepe indruk met haar tweede grote speelfilm Whale Rider (2002), die ook in ons eigen land de Publieksprijs won op het International Film Festival Rotterdam. Ze werd opgepikt door Hollywood en maakte daar met wisselend succes films. Drie jaar geleden maakte ze voor Disney+ Mulan (2020) en nu heeft ze voor Netflix The Mother (2023) met Jennifer Lopez gemaakt.

verder lezen

Sick of Myself – 2022 – Bioscoop

Deze Noorse film kun je moeiteloos in het rijtje plaatsen van films die gaan over de narcistische trekjes van de huidige generatie jonge mensen. Denk aan The Worst Person in the World. Ook in deze Sick of Myself hebben we te maken met een personage die nu niet bepaald sympathiek is en het gedurende de film ook niet wordt. Het levert wel een interessante film waarbij je jezelf steeds afvraagt, moet ik hier nu om lachen of om walgen?

Lees verder “Sick of Myself – 2022 – Bioscoop”

Ook nog gezien: Soof 3, Bus 657, Kwestie van Geduld en Flee

Je hebt Soof de films en Soof de serie, ik heb alles gezien. En eerlijk is eerlijk, de beslommeringen van Soof, aanstekelijk gespeeld door Lies Visschedijk, zijn aangenaam om naar te kijken. De films dateren uit 2013, 2016 en 2022 en de twee seizoenen van de serie uit 2017 en 2018. Soof 3 vormt een afgerond geheel. Althans, dat is het idee. Je weet het tenslotte maar nooit. Het is nog steeds een komedie al is dit er wel een eentje met een boodschap en dat zorgt voor de nodige emotie. Soof krijgt borstkanker en gaat ondertussen gewoon door met haar hectische leventje totdat het echt niet meer gaat.

Lees verder “Ook nog gezien: Soof 3, Bus 657, Kwestie van Geduld en Flee”

Kill Boksoon – 2023 – Netflix – (FilmVandaag recensie)

Uit Korea komen nog steeds de meest verrassende films. Denk aan Oscarwinnaar Parasite (2019), 3-Iron (2004) of The Chaser (2008) om er maar een paar te noemen. Ze vallen op door hun snoeiharde actie of door hun fijngevoeligheid. Veelal worden de genres door elkaar gemixt, wat niet zelden een bijzondere film oplevert. Kill Boksoon (2023) heeft ook een niet alledaags thema: huurmoorden en puberperikelen. Vat dat maar eens samen in één film.

verder lezen

Tár – 2022 – Bioscoop

Is Tár van regisseur Todd Field – zijn derde grote speelfilm – nu een film over de cancelcultuur – hoe actueel is dat op dit moment – MeToo of machtsmisbruik of is de film meer dan dat? Actrice Cate Blanchett zet de rol van de lesbische dirigent subliem neer. Niet gek, want Field schreef de rol speciaal voor haar.

Lydia Tár dirigeert haar leven net zoals haar orkest. Ze dirigeert als eerste vrouw het Berlijn Filharmonisch Orkest en staat aan de vooravond om de laatste van alle symfonieën van Mahler met dit orkest te gaan spelen. Ze heeft alles tot in de puntjes onder controle maar haar zorgvuldig opgebouwde leven staat op omvallen als een protegé van haar zelfmoord pleegt, en het verleiden van jonge muzikantes uit haar orkest openbaar wordt.

Lees verder “Tár – 2022 – Bioscoop”

Ook nog gezien: I Wanna Dance with Somebody, Bullet Train, Plane, Klem: Maniere Olandese

I Wanna Dance with Somebody is een muzikale biopic over Whitney Houston. Het is niet de eerste film over haar: in 2015 regisseerde actrice Angela Bassett de film Whitney over haar leven. Bovenstaande is de, door de familie geautoriseerde film. Geen slechte film maar omdat de regisseur echt alles wil laten zien voelt de film soms wat fragmentarisch aan en maakt de film soms ook behoorlijke sprongen in de tijd. Daardoor krijgt het ook wel een beetje een ’toen en toen’-gehalte. De Engelse actrice Naomi Ackie speelt haar overtuigend en Stanley Tucci heeft een mooie rol als haar trouwe producent.

Lees verder “Ook nog gezien: I Wanna Dance with Somebody, Bullet Train, Plane, Klem: Maniere Olandese”

Bodies Bodies Bodies – 2022 – Netflix – (De Nachtvlinders recensie)

In 2015 richtten Halina Reijn en hartsvrienden Carice van Houten samen het productiehuis Man Up Film op. Een bedrijf met een ‘vrouwgerichte’ blik. Inmiddels hebben ze de serie Red Light en het regiedebuut van Reijn Instinct op hun cv staan. Haar tweede film Bodies Bodies Bodies is een Amerikaanse film die door studio A24 is uitgebracht en daar goed werd ontvangen. Het publiek in Nederland vond de weg naar de bioscoop ook en nu is de film op Netflix te zien.

verder lezen

%d bloggers liken dit: