My Best Friend’s Exorcism – 2022 – Amazon Prime – (De Nachtvlinders recensie)

My Best Friend’s Exorcism manifesteert zich als een horrorkomedie, maar de horror is er sporadisch en de humor is helemaal ver te zoeken in deze prul van een film. Misschien goed om uit te leggen, is dat de film gebaseerd is op een cultboek uit 2016 van de Amerikaanse schrijver en journalist Grady Hendrix. Het boek zou een mix van Strangers Thing’s en The Exorcist zijn. Toegegeven, associaties met eerdergenoemde serie zijn er en een knipoog naar de film ook, maar wat ging er verder in godsnaam mis met deze film?

verder lezen

Michel Versus René – Thor: Love and Thunder – 2022 – Disney+

Nou laat maar ik gelijk met de deur in huis vallen en melden dat ik Thor: Love and Thunder bijzonder vind tegenvallen. Het eerste uur is vreselijk hysterisch en vol met flauwe grappen waar een paard de hik van krijgt en pas in het tweede uur neemt het verhaal wat rust en komt het verhaal iets meer tot zijn recht. Ik was al niet overdreven gecharmeerd van zijn voorganger Thor: Ragnarok maar na deze ben ik wel een beetje klaar met de god van de donder. Zo René, wat vind jij?

R: Thor is als filmversie verpest en omgedoopt tot een komisch karakter, met inderdaad een overvloed aan soms wel  werkende maar een merendeel flauwe, niet werkende grappen. Dat is jammer want Thor is in de strips een echte strijder met eergevoel en hij praat zoals je dat van een god zou verwachten. Zeker niet de domme spierbundel zoals hij in deze laatste filmversie wordt neergezet. Dit geldt ook voor de god Zeus die als tegen hanger van Odin nu ook wordt neer gezet als een komisch figuur. De humor is in deze film doorgeslagen en slaat de plank volkomen mis. In het laatste stuk komt de serieuze kant naar voren maar dit is veel te laat en veel fans zullen dan al afgehaakt zijn.

Lees verder “Michel Versus René – Thor: Love and Thunder – 2022 – Disney+”

Beast – 2022 – Bioscoop – (De Nachtvlinders recensie)

Beast van regisseur Baltasar Kormákur tart alle wetten van de logica en geloofwaardigheid. In deze middelmatige film waarin de hoofdpersonen steevast niet doen wat ze gevraagd wordt of dingen doen die totaal niet logisch zijn, is het enige wat de film net boven de middelmatigheid trekt, de hyperrealistische bloeddorstige leeuw.

verder lezen

Nope – 2022 – Bioscoop – (De Nachtvlinders recensie)

In 2017 zorgde regisseur Jordan Peele voor een sensatie in Hollywood met zijn film Get Out. Deze ‘elevated horrorfilm’ bracht het genre weer op de kaart, maar liet ook zien dat je zoveel meer kunt met horror dan alleen jumpscares en enge maskers. Peele gebruikte een gevoelig thema binnen Amerika en de filmwereld, namelijk racisme. De film werd omarmd door het publiek, die de boodschap donders goed begreep en werd maar liefst vier keer genomineerd. Peele zelf won een Oscar voor beste script. De eigenzinnige regisseur, sommige noemen hem de nieuwe sensatie in Hollywood, komt nu met zijn derde speelfilm Nope.

verder lezen

Alcarràs – 2022 – Bioscoop – (FilmVandaag recensie)

Alcarràs (2022) is misschien wel de meest actuele film die nu in de filmhuizen gaat draaien. In een tijd van boerenprotesten, het klimaatverdrag en een aan het veranderende plattelands- en boerenleven, geeft deze film een mooi inkijkje in een voor ons niet alledaags leven. Daarmee won de film ook nog eens de Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn.

verder lezen

Day Shift – 2022 – Netflix – (De Nachtvlinders recensie)

Day Shift opent lekker als Bud Jablonski – what’s in a name – (Jamie Fox) een pand binnendringt en een ‘oud kreng’ van een vampier om zeep probeert te helpen. Gewapend met alles wat een moderne vampierenjager nodig heeft om een opvallend sterke en uiterst flexibele vampier om te leggen, gaat hij haar te lijf. Nadat Bud en het kreng eerst door alle vertrekken van de woning heen zijn gesmeten en gevlogen, is het de beurt aan Bud om de hoektanden van de oude vampier te trekken want die leveren geld op en geld is wat Bud nodig heeft.

verder lezen

Philadelphia – 1001 Films

Nummer 29: Philadelphia (1993) R: Jonathan Demme – Amerika

Naslagwerk: 1001 Films – blz 810

Philadelphia is de eerste grote Hollywoodfilm over de ziekte aids. Er waren voor die tijd al wel kleine, onafhankelijke films gemaakt. De film is mij altijd bij gebleven. Vanwege het onderwerp, de titelsong van Bruce Springsteen, de acteerprestaties. Ik had de film al jaren niet meer gezien en onlangs eens van tv opgenomen. Niet veel later was de film ook de keuze van Zomergast Humberto Tan afgelopen juli. Tan verloor zijn broer aan aids in dezelfde periode als waarin de film gesitueerd is.

Lees verder “Philadelphia – 1001 Films”

Prey – 2022 – Disney+ – (De Nachtvlinders recensie)

De meesten zullen de eerste Predator-film met Arnold Schwarzenegger uit 1987 nog wel kennen. Waarschijnlijk kennen devoor meesten ook nog wel de tweede Predator-film met Danny Glover. De echte diehard fans weten ook, dat er nog twee cross-over films zijn gemaakt, namelijk Alien vs. Predator en Alien vs. Predator: Requiem. Ik kan me zo voorstellen dat de meesten hierna zijn afgehaakt. In 2010 kwam Predators uit. In 2018 kwam The Predator nog uit. Officieel als een reboot van de originele film uit 87 maar regisseur Shane Black – die overigens ook een rol in de eerste film had – verklaarde later dat het een sequel moest zijn.

verder lezen

Video Archives Podcast

Voor een ieder die opgegroeid is met videotheken en videobanden – oh, wat zijn we oud – heb ik nog een leuke tip. Sinds 19 juli is de Video Archives Podcast te beluisteren van regisseur en oud videotheek medewerker Quentin Tarantino en goede vriend en co scenarist van Pulp Fiction Roger Avary.

Tarantino werkte destijds in de videotheek Video Archives waar de podcast naar vernoemd is in het Californische Manhattan Beach. Toen de zaak ter ziele ging kocht Tarantino de hele inventaris op en bouwde de videotheek na in zijn eigen huis.

Uit die collectie kiezen de heren steeds de films. VHS banden dus. Verwacht een hoop aanstekelijk gelul van de heren over film en videobanden. Wat mij betreft, hartstikke leuk om naar te luisteren maar je moet wel tegen twee stuiterende, energieke, Amerikaans knauwende mannen kunnen. Ieder zijn ding maar probeer het eens. Hij is te vinden op elke podcast app.

Asako I & II – 2018 – Bioscoop (FilmVandaag recensie)

Na het succes van Drive My Car (2021) van de Japanse regisseur Ryûsuke Hamaguchi brengt distributeur September Film meer werk van hem uit in de Nederlandse bioscopen. Onlangs was Wheel of Fortune and Fantasy (2021) nog te zien en nu is het de beurt aan Asako I & II (2018): allebei oudere films van de meester. Ook in deze laatste uitgebrachte film zie je het talent van Hamaguchi, maar je ziet ook dat de vooruitgang met de jaren komt. Zijn films worden eigenlijk alleen maar beter. De film is gebaseerd op het boek Netemo Sametemo van schrijver Tomoka Shibasaki en draaide in de competitie van het Cannes Film Festival in 2018.

Bron foto: Filmdepot

Verder lezen

%d bloggers liken dit: