Actrice Kristen Stewart kiest voor haar regiedebuut niet voor de makkelijke weg. Dat is noemenswaardig maar het levert wel een film op waar je eerst doorheen moet en die behoorlijk zwaar en rauw is. Ze baseert zich op het autobiografische boek van Lidia Yuknavitch dat al in 2011 uitkwam en laat actrice Imogen Poots de rol van Lidia spelen.
Lidia groeit op in een gezin waar seksueel en mentaal misbruik voorkomt. Ze is nog jong als haar oudere zus Claudia (Thora Birch) het huis verlaat en zij alleen achterblijft. Alleen in het water, als zwemmer, voelt ze zich veilig. Letterlijk en figuurlijk.
Als ze naar de universiteit kan om haar droom als zwemmer te verwezenlijken, krijgt ze de kans om zichzelf te ontdekken en te herpakken. Dat wordt een lange weg vol uitspattingen op het gebied van seks, drank, drugs en relaties. Stewart laat dat alles zien in 16mm formaat en in een montage die met name in het begin wel wat vraagtekens oproept. Het voelt fragmentarisch en vervreemdend aan maar dat zal bewust zo gedaan zijn, omdat het aannemelijk is dat het geheugen en de herinneringen van Lidia ook zo zullen zijn. Soms is dat verwarrend want in de ene scène heeft ze het over geweld en misbruik in haar jeugd en in de andere scène herinnert ze het als een zorgeloos jeugd. Hierdoor wordt het meer een beleving dan een lineair verhaal.
Poots, die niet meteen bij iedereen een belletje zal doen rinkelen, speelt hier werkelijk de sterren van de hemel. Ze speelt het niet, ze is het. In alle facetten van haar leven speelt ze het met de juiste intensiteit. Pas tegen het einde van al haar levenslessen vind ze haar stem door te schrijven. Die stem is rauw, hard en expliciet. Stewart schroomt niet om dat weg te laten waardoor het extra krachtig overkomt zonder dat het sensatie wordt. Ik kan me zo voorstellen dat Stewart wel iets van Lidia in haarzelf herkent; niet omdat ze een zware of moeilijke jeugd heeft gekend maar ze heeft zelf ook wel wat hobbels moeten nemen om volledig geaccepteerd te worden als lesbische vrouw. Iets waar ze tegenwoordig veel opener over is dan ooit tevoren.
Ik ben benieuwd of we Stewart weer snel teruggaan zien als regisseur en zo ja, met welk genre? Met deze film heeft ze in ieder geval een indrukwekkend visitekaartje afgegeven.
The Chronology of Water draait vanaf 8 januari 2026 in de filmhuizen.