It's All About The Movies
Alle Netflix-films bij elkaar
Dat een alom bejubeld boek niet altijd een goede film oplevert, bewijst Leave the World Behind (2023) maar weer eens. In een veel te lange en pretentieuze film waarin maar bar weinig gebeurt, is het wachten op de aftiteling.
Iedereen heeft vast weleens van Martin Luther King gehoord. Of van de Mars naar Washington in 1963, waar diezelfde Luther King zijn beroemde “I Have A Dream”-speech hield. Waarschijnlijk hebben maar weinig mensen van Bayard Rustin gehoord: de grote initiator van deze beroemde mars. Rustin (2023) gaat over deze man en over het opkomen van rechten voor Afro-Amerikaanse mensen.
Regisseur David Yates hield zich de afgelopen decennia bezig met Harry Potter– en Fantastic Beasts-films en heeft zich nu gericht op een maatschappijkritische film over de farmaceutische industrie, die gedreven wordt door geld en macht. Het probleem is echter dat er veel betere films, series en documentaires gemaakt zijn over dit probleem.
Dit keer doen de Zweden een poging een slasherfilm te maken. We weten dat er goede en spannende thrillers uit Scandinavië komen maar of dat ook geldt voor dit genre? Wat begint als een redelijk komische film met grappig personages, mondt al snel uit in een onvervalste slasher, die precies doet wat je van het genre verwacht. In een mix van humor en spanning en met een verhaallijn dat over fraude gaat, verrast de film best wel al is het verder niet heel veel nieuws onder de zon.
Muziekvideo-regisseur Grant Singer debuteert met een ambitieuze film noir-achtige politiethriller, die laat zien dat hij echt wel wat in zijn mars heeft maar nog wel wat meters moet maken. Hij krijgt daarbij dankbaar steun van zijn hoofdrolspeler Benicio Del Toro, die samen met Singer en Benjamin Brewer het scenario schreef. Daarbij trad hij ook op als producent.
Isa Hoes schreef na de zelfmoord van haar man Antonie Kamerling het boek Toen Ik Je Zag. Dat was een ongekende bestseller. Niet zo gek dat er nu een verfilming van is. Maar is het wel een verfilming?
Na het jammerlijk mislukte Faithfully Yours (2022) van vorig jaar, gaan de Vlaamse regisseurs Jan Verheyen en Lien Willaert – hij is meest bekend van de Vlaamse film Dossier K. (2009) – aan de haal met het eerste boek van het schrijversduo Nicci French. The Memory Game, zoals de officiële boektitel luidt, is verplaatst naar Vlaanderen en doorgaans staan de verhalen van Nicci French garant voor succes. Geldt dat ook voor deze psychologische thriller?
Als het aan Netflix en de makers ligt, moeten de avonturen van Rachel Stone een reeks films worden à la James Bond. Stone wordt in Heart of Stone (2023) neergezet als een vrouwelijke Bond en het plot heeft verdacht veel weg van de laatste Mission: Impossible-film. Wat ook weer niet zo gek is, als je weet dat dezelfde producenten ook achter deze productie zitten. Maar waar Bond en Hunt wel slagen, zakt Stone door het ijs. Is het dan ook meteen een heel slechte film? Dat ook weer niet, maar het komt nergens echt tot leven.
Doorgaans levert Denemarken uitstekende films af, denk aan Festen (1998), Jagten (2012), Den skyldige (2018), Druk (2020) om er maar een paar te noemen. Maar (beginnend) regisseur Mehdi Avaz moet nog een paar stappen maken om net zoveel indruk te maken als genoemde films.
De Nieuw-Zeelandse regisseur Niki Caro brak door en maakte diepe indruk met haar tweede grote speelfilm Whale Rider (2002), die ook in ons eigen land de Publieksprijs won op het International Film Festival Rotterdam. Ze werd opgepikt door Hollywood en maakte daar met wisselend succes films. Drie jaar geleden maakte ze voor Disney+ Mulan (2020) en nu heeft ze voor Netflix The Mother (2023) met Jennifer Lopez gemaakt.
