Soms is het gewoon lekker om even niet na te denken bij een film en gewoon te genieten van ‘over the top’-actie en flauwe humor. Dat is precies wat deze The Wrecking Crew je voorschotelt. Het pretendeert ook niet iets meer te zijn dan dat. Denk aan films als 48 Hrs en Lethal Weapon en je hebt een idee.
We hebben twee broers. Halfbroers welteverstaan. James (Dave Bautista), de oudste en Jonny (Jason Mamoa), het jongere broertje. Of nou ja, broertje…hij is nog altijd groter en breder dan James. Ze kunnen elkaar eigenlijk niet zien of luchten maar de dood van hun vader brengt ze noodgedwongen bij elkaar. Dat gaat natuurlijk gepaard met het nodige bekvechten en de verwijten vliegen om de oren. Dat de dood van hun vader niet natuurlijk was zorgt ervoor dat de marineman en de agent noodgedwongen met elkaar moeten samenwerken. Dat brengt ze in een wespennest van de Japanse maffia en een nogal geflipte zakenman.
De Franse regisseur Olivier Assayas, die het meest bekend is om de films Irma Vep (1996), Personal Shopper (2016) en Clouds of Sils Maria (2014), baseert zijn nieuwe film The Wizard of the Kremlin (2025) op het gelijknamige boek van Giuliano da Empoli. Deze in Frankrijk geboren journalist en schrijver schreef een smeuïg boek over al het politiek gekonkel rondom president Vladimir Poetin van Rusland.
Nummer 49: Fatal Attraction – (1987) – R: Adrian Lyne – Verenigde Staten
Naslagwerk: 1001 Films – blz 747
Fatal Attraction is de thriller die elke man ongemakkelijk op zijn stoel liet zitten en wel meteen twee keer nadacht om vreemd te gaan. Ook deze film had ik natuurlijk al eerder gezien maar toen hij onlangs weer eens op tv was, kon ik het toch niet laten om hem weer eens te bekijken. En deze film blijft overeind. Mede door de regie van Lyne en het acteerwerk van Michael Douglas en Glenn Close. De boodschap: je kan net de verkeerde treffen als je besluit vreemd te gaan. Natuurlijk wordt het in deze film wel tot het extreme doorgevoerd maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat dergelijke situaties ook wel echt voorkomen. Het is bovenal vooral een heel spannende thriller, die zeker als je hem al een tijdje niet meer gezien hebt, nog steeds werkt.
Nummer 48: One Flew Over the Cuckoo’s Nest – (1975) – R: Milos Forman – Verenigde Staten
Naslagwerk: 1001 Films – blz 592
“Wie van jullie gekken heeft lef in zijn donder?” Randle P. McMurphy (Jack Nicholson)
Ik had deze film natuurlijk al gezien maar nog niet op het grote witte doek. Alleen op VHS, DVD en Blu-ray. Toen ik zag dat deze film opnieuw te zien was in het Eye, in een prachtige gerestaureerde 4K-versie moest ik daar natuurlijk naar toe.
De film is gebaseerd op de bestseller van Ken Kesey waarin het verteld wordt vanuit het perspectief van Chief Bromden (in de film gespeeld door Will Sampson). In de film wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van Randle P. McMurphy (in de film gespeeld door Jack Nicholson). Welke visie interessanter is, is een andere discussie. Met deze film weten we niet beter en eerlijk gezegd moeten we daar blij om zijn; want wie kan deze rol beter spelen dan Jack Nicholson? Met zijn uitstraling, zijn chemie, zijn onweerstaanbare lach en spel wint hij meteen iedereen om zijn vinger. En terecht. De gespannen relatie tussen hem en zuster Ratched (Louise Fletcher) is waar het om draait. Met zijn vrije geest zet hij alle patiënten tegen haar op. Ook leuk om te zien zijn alle piepjonge acteurs: Brad Dourif en Christopher Lloyd maakten hun debuut maar we zien ook een jonge Danny DeVito met pikzwart haar.
Het verhaal eromheen mag bekend zijn: Kirk Douglas had de rechten op het boek en maakte er een toneelstuk van waar hij zelf in meespeelde. Dat liep ongeveer een half jaar en was geen groot succes. Hij stuurde het boek naar regisseur Milos Forman om het te verfilmen, maar het kwam nooit aan. Tien jaar later was het zijn zoon Michael die als producent samen met de producent van Milos Forman, Saul Zaentz probeerden om het boek te verfilmen. En de rest is geschiedenis.
Wat me opvalt is dat deze film me nog steeds weet raken. Het verhaal, het spel, de interactie. Het is en blijft een diep menselijk verhaal met zoveel lagen. Het laat je lachen en het laat je ontroeren. Met name het einde; ik weet dat het komt en toch ben ik er nog steeds van onder de indruk maar ook van slag. Nicholson is echt geweldig in deze film maar de hele cast mag er wezen. Met name voor de rol van zuster Ratched lieten velen actrices het afweten. Juist omdat ze bang waren dat zo onsympathiek karakter, hun verdere carrière zou schaden. Fletcher durfde het aan. Ik zou juist denken als acteur: dit is een kans die je niet mag laten schieten; je wilt toch juist alles kunnen en willen spelen.
Afijn, over de zuster gesproken: daar is later nog een serie over gemaakt. Ratched met 8 afleveringen en te zien op Netflix. Op dit moment is er sprake van dat er serie komt van One Flew Over the Cuckoo’s Nest maar dan vanuit het perspectief vanuit Chief Bromden. Naar verluidt heeft Kesey de film nooit gezien omdat het perspectief anders was dan in zijn boek. We gaan zien of de serie er gaat komen. Kesey zal het niet meer weten; hij overleed in 2001 maar de erven hebben zich over het materiaal ontfermt.
In 2019 had Focus op Film een interview met de heren van de filmpodcast Movie Insiders. Inmiddels hebben ze stevige concurrentie van de Moodfellas podcast. Wij zochten contact en wilden wel eens weten wie de heren achter de podcast zijn en wat er allemaal bij komt kijken om zo succesvol te zijn en te blijven.
F: Wie zijn jullie en wat doen jullie in het dagelijks leven?
Wij zijn Edo en Stefano (Sebastiaan is sinds dit seizoen gestopt vanwege drukte met werk en privé), daarom hebben we nu de co-hosts geïntroduceerd waarbij we zoveel mogelijk afleveringen een host erbij willen met veel filmverstand of werkzaam in de filmwereld (zoals Carré Albers).
Anyway, Stefano is de eigenaar van een koffie en broodjeszaak in Deventer (Stefano´s Paninibar), ex-muzikant waar hij onder de naam ‘Nexus’ door het land tourde en veel feestjes en festivals af ging als MC (rapper) en DJ. Maar ook altijd al een groot filmliefhebber geweest. Als kind had hij zijn eerste bioscoopervaring met Jurassic Park en daarna is de filmliefde alleen maar groter geworden.
Edo werkt als creative/designer en filmmaker en runt een eigen designstudio : The Unemployed Chefs genaamd. Hij maakt visuals, animaties en concepten voor tv en radio, internationale media, overheden en commerciële producties voor bedrijven in binnen en buitenland. Film is altijd (in zowel werk als privé) een grote inspiratiebron geweest. Hij kijkt niet alleen graag films, maar is ook gefascineerd door regisseurs, stijl, montage, camerawerk en waarom bepaalde scènes of films werken. Die liefde voor film vertaalt zich zowel in zijn werk als in de podcast, waar hij vaak wat dieper ingaat op achtergrond, context en makers.
De Zuid-Koreaanse regisseur Park Chan Wook die meesterlijke films maakte als ‘Oldboy’, ‘Sympathy for Mr. Vengeance’ en ‘The Handmaiden’ is nu terug met zijn nieuwste film ‘No Other Choice’. Een satire over de gevolgen van AI in het werk, gezichtsverlies en de drang om te behouden wat je hebt.
