Nummer 54: The Graduate – 1967 – R: Mike Nichols – Verenigde Staten
Naslagwerk 1001 Films – blz 460
”Hoffmans maagdelijke paniek op het moment dat de langbenige Anne Bancroft (…) hem het bed in treitert (…) is bijna Harold Lloydachtig op het moment dat zijn moed het maar amper wint van de angst voor het onbekende.” The New Yorker, 2010
The Graduate is nu zo’n film die ik al jaren op dvd in de kast hebt staan maar gek genoeg nooit gezien heb. Tot vandaag. Dit was de film die regisseur Mike Nichols maakte na zijn fantastische debuut Who’s Afraid of Virgina Woolf? en deze film profiteert ook van de nieuwe seksuele revolutie die eind jaren zestig opkwam. Dat stelt anno 2026 natuurlijk helemaal niets meer voor natuurlijk.
Nog even in het kort: Ben Braddock (Dustin Hoffman) is net afgestudeerd en zit in het keurslijf van zijn ouders verwachtingen. Hij denkt zelf ook na over de zijn toekomst, zo zien we in het begin van de film. Als hij op een avond wordt verleid door Mrs. Robinson (Anne Bancroft) gebeurt er van alles bij hem. Zijn ouders proberen hem tegelijkertijd aan de dochter van Mrs. Robinson, Elaine (Katharina Ross), te koppelen. En zo raakt hij verwikkeld in een driehoeksverhouding. Met alle gevolgen van dien.
Hoffman speelt in deze film iemand van twintig terwijl hij overduidelijk ouder is dan dat. En Bancroft is maar zes jaar ouder dan hij in deze film. Dat zit de geloofwaardigheid wel een beetje in de weg. Als je daar overheen stapt, dan heb je zeker de eerste helft van de film een heel fijne tijd. Bancroft speelt met verve een ‘oudere dame’ die Ben gemakkelijk het bed in krijgt. Hoffman is met zijn gestuntel aandoenlijk en lief tegelijk (ook al oogt hij ouder dan de bedoeling is). Die helft van de film is eigenlijk heel grappig. De film wordt serieuzer als haar dochter (Ross) ten tonele verschijnt. Met de relatie die hij later aanknoopt met de dochter had ik persoonlijk wat meer moeite. Dat zit hem vooral in de uitwerking en ligt zeker niet aan Ross die de rol speelt. Maar het wel en niet willen trouwen met hem en andersom vond ik gewoon niet zo goed werken.
Het blijft hoe dan ook wel een heel leuke, charmante film en zeker wel eentje die je gezien moet hebben. Ik zag de dvd versie maar inmiddels is er ook een mooie gerestaureerde versie beschikbaar om het 60e jaar – volgend jaar in 2027 – van de film te vieren. Op de dvd staan wat interviews met de cast en crew ter ere van het 25-jarig bestaan van de film.