Vier jaar na zijn meest persoonlijke film The Fabelmans keert Spielberg terug met een geliefd thema (buitenaards leven) van hem en maakt hij na E.T.: The Extra-Terrestrial en Close Encounters of the Third Kind zijn derde speelfilm over dit gegeven. Gelukkig gaf de trailer niet al te veel weg maar maakte hij mij/ons wel nieuwsgierig. Vorige week togen wij naar de bioscoop en waren vol verwachting.
Margaret Fairchild (Emily Blunt) is een weervrouw voor een groot station in Kansas, en van de ene op de andere dag beheerst zij opeens verschillende talen, kan mensen lezen en kraamt tijdens een uitzending opeens een onverstaanbare taal uit. Daniel Kellner (Josh O’Connor) is een cyber beveiligingsexpert voor WARDEX, een schimmige organisatie die alle geheime informatie over buitenaards leven beheert. Daniel vindt dat het tijd is om al deze gegevens openbaar te maken. Door een mysterieuze kracht wordt Margaret naar Daniel gedreven en moeten ze samen op de vlucht voor WARDEX en zijn CEO Noah Scanlon (Colin Firth), die er alles aan gelegen is om de gestolen informatie weer in handen te krijgen.
M: Tja, waar zal ik eens beginnen: er zitten heel veel goede stukken in – die we gewend zijn van Spielberg – maar helaas ook veel mindere. En dat zit hem toch vooral in het verhaal, dat enerzijds veel te vol is maar anderzijds ook gewoon tegenvalt. En dan vooral de uitkomst. We moeten een beetje om het verhaal heen dansen om geen spoilers weg te geven maar dat is wel het gevoel dat overblijft. En dat gevoel nam na een paar dagen toe. René, wat is jouw eerste indruk?
R: Ik vond het een goede film. Echter er zit veel traagheid in waardoor de aandacht soms wegebt. Het eind vond ik juist heel duidelijk (een verklaring voor de titel) De traagheid was voor mij wel een storend element en als ik de film streaming had gekeken zaten er zeker 3 tot 4 doorspoel momenten in.
M: Doorspoelen? Dat kan echt niet! Ik snap het einde wel maar vind de uitkomst mager voor waar je net twee uur lang naar hebt zitten kijken.
M: Het verhaal is niet zozeer langzaam meer wel langdradig en lang uitgesponnen. Dat had best wat meer tempo mogen hebben. Ook zitten er best wel wat onbenulligheden in die gewoon totaal ongeloofwaardig zijn. En nou kan ik met een Hollywoodfilm best veel door de vingers zien – anders zit ik me alleen maar te ergeren – maar hier vond ik het af en toe echt storend. Er wordt ook heel veel niet uitgewerkt of benoemd. Ik lees nu overal dat ze in de film aan de rand van een Derde Wereldoorlog staan. Oh ja? Nou, ik kan me niet herinneren dat dat überhaupt benoemd is of zelfs maar een rol speelde in deze film. En zo zijn er meer van die dingen. Er zit trouwens wel een heel spannende en goed gemaakte scène met een trein en auto in de film. Pas bij het einde kreeg ik een klein beetje dat E.T. gevoel maar veel te weinig om echt indruk te maken.
R: Hmm, heb je weer niet opgelet? Het begin van de film is vol met film beelden op tv van conflicten, oorlogen en dreigende taal van diverse landen. Maar een scene waarbij 1 man even teruggaat om iemand op te halen en 50 man FBI ontloopt is wel heel ongeloofwaardig.
M: Haha, ik heb wel opgelet. Maar als dat het is, die beelden gaven mij nou niet echt de indruk dat er een nieuwe oorlog aanstaande is. Meer dat er wat ongeregeldheden zijn. Maar dat kan aan mij liggen. In de rest van de film hoor en zie je er trouwens ook helemaal niets meer over.
M: Wat gelukkig wel veel goed maakt, is het acteerwerk van Emily Blunt die heel wat verschillende stadia van emoties moet spelen. Dat doet ze heel goed. O’Connor is een opkomende ster en doet het verder prima. Zijn rol is minder uitdagend dan die van Blunt. Verder zijn er prima bijrollen van Colman Domingo als Hugo Wakefield en Wyatt Russell – ja de zoon van – als Jackson. Wie heeft trouwens al die best vreemde namen bedacht voor deze film?
R: Het acteren van iedereen was prima en de trailer had mij echt op het verkeerde been gezet. Het hoe en waarom is verrassend maar misschien ietwat te ver gezocht. In dit tijdperk zouden wij niet onder de indruk zijn van cgi beelden van aliens en we zouden het zeker niet geloven toch?
Het is voor mij Indiana Jones en E.T. in een film. De trein auto stunt is zo’n voorbeeld van een typisch Indiana momentje. Maar ook die duurt te lang. De score is anders maar klinkt bekend en dat werkt.
M: Ik weet dat er een menselijk verhaal van verlies en herinneringen in verwerkt zit maar op de een of andere manier raakte me dat niet. Het kwam niet echt bij me binnen. Toch bleef de film nog wel een paar dagen in mijn hoofd spoken en dat zegt ook toch ook wel wat. Misschien moet ik hem ik gewoon nog eens zien.
R: Ik denk dat dit inderdaad zo’n film is van meer zien is meer ontdekken en begrijpen. Ik ga hem zeker later nog eens kijken.
M: Wat nog wel even vermeldenswaardig is dat de vaste componist van Spielberg, John Williams – die al met pensioen is – op zijn 94e nog een score voor deze film schreef.
R: Het verklaart de herkenbaarheid die ik ervaarde.
M: Omdat ik toch een beetje teleurgesteld ben (voor nu) maar me verder toch ook wel heel vaak vermaakt hebt, kom ik nu uit op 3 sterren. René, wat geef jij hem?
R: Ik laat mij niet beïnvloeden en geef 4 sterren, ik vond het zijn geld waard.