John Carpenter. Wie kent hem niet? Hij brak door met de horrorfilm Halloween maar maakte daarvoor al een film die ook echt niet te missen is: Assault on Precinct 13. The Thing is zo’n film die me nog steeds de kriebels geeft. En hij vond in Kurt Russell zijn protegé. Ze maakte samen vele films waaronder Big Trouble in Little China. Voor deze geliefde rubriek, liet ik jou kiezen René dus misschien moet jij als eerste maar vertellen waarom je voor deze film koos?
R: Deze film heb ik ooit lang lang geleden in de bioscoop, met mijn zus gezien en is altijd een favoriet van mij gebleven. Het over de top gebeuren en de mix van magie en martial arts was een soort van voorloper van de game en film Mortal Kombat, inclusief een schurk die vecht met elektriciteit. De humor en actie volgen elkaar rap op en in die tijd was ik echt onder de indruk van alles wat er op het scherm gebeurde. Ik heb dan ook vaak de kreet What would Jack Burton say gebruikt en kom er dan hard om lachen terwijl niemand het begreep.
Het verhaal is simpel: een oude magische keizer moet een Aziatische vrouw met groene ogen, offeren op een rituele manier zodat hij eeuwig blijft leven. Aziatische vrouwen met groene ogen zijn zeldzaam maar nu zijn er toevallig twee. Een als love interest voor Jack en een ander als bruid voor zijn partner. Samen moeten zij de dames opsporen en bevrijden en de keizer en zijn handlangers verslaan.
M: Ik weet eigenlijk niet eens zeker of ik hem destijds gezien heb, of dat ik alleen maar fragmentjes ken. Ik begon er vol goede moed aan en in het begin vond ik het echt wel geinig. Het is wat mij betreft een echte jaren 80 film. Dat zie je aan de aankleding, de bekende synthesizer muziek van Carpenter zelf en vooral aan de special effecten. Waaronder ook heel veel praktische effecten. Dat gebeurde in jaren 80 nog gewoon. Voor mij voelde het als een martial arts sprookje doordrenkt met actie en humor. En dat werkt heel lang goed maar niet de volle 1 uur en 40 minuten die de film duurt. Na een uur had ik echt wel gezien en was ik er wel klaar mee. Het verviel in herhaling en het verhaal werd magerder maar ook onduidelijker tot aan een rommeltje aan toe ergens richting het einde. René, wat is jouw mening?
R: Juist dat rommeltje vond ik het aantrekkelijke. Alles loopt door elkaar heen en telkens wil ik weten hoe men zich er uit redt. De over te top dialogen en dito acteren vond ik echt een genot om naar te kijken. Deze film houd een speciaal plekje in mijn filmhart.
M: Kijk, Carpenter heeft echt wel goede films gemaakt. Ik heb er al een paar genoemd. Maar deze hoort er wat mij betreft niet echt bij. Ik weet dat hij inmiddels gezien wordt als een cultfilm en dat er veel fans zijn maar ik hoor er niet bij. De humor vond ik bij vlagen wel leuk maar voor mij was het op een gegeven moment teveel van hetzelfde.
R: Smaken verschillen gelukkig. Ik merk dat je niet echt onder de indruk bent maar verplaats je terug in de jaren 80; dit waren andere standaards en een heel ander ritme in films vooral het trage. De praktische effecten zijn echt subliem en alles wat nu met CGI gedaan wordt was toen niet aan de orde. Met de huidige technieken en manier van filmscripts zou dit als reboot het wel eens heel goed kunnen doen. Deze film heeft een flinke cult status.
M: Ik benoem echt wel de sterke punten maar het is voor mij niet genoeg om dat de hele speelduur te rechtvaardigen. Voor jou is het nostalgie omdat je hem als kleine René in de bioscoop zag en hem toen al goed vond. Ik heb dat niet bij deze film.
M: Wel grappig om Kim Cattrall in deze film te zien want ik ken haar bijna alleen maar van Sex and the City wat later gemaakt is. En Dennis Dun, ik dacht waar ken ik hem ook al weer van? Ik moest het even opzoeken maar van de serie Midnight Caller. Wat een serie was dat zeg! Ook nergens te zien helaas.
R: Kurt Russell was een veel gevraagd acteur in het actie genre. Tango & Cash was ook een topper en die ziet er eigenlijk nu ook niet meer uit.
M: Haha, die is van een paar jaar later. Ik zal hem onthouden. Misschien dat we die toch nog eens moeten rewinden.
M: Ik heb me het eerste uur wel vermaakt. Daarna niet meer. Ik zou hem daarom 3 sterren geven en jij René?
R: Ik ga voor 4 sterren. Its all in the reflexes.
M: Haha, die is leuk!
Je kan hier naar een behind the scenes van Big Trouble in Little China kijken:
En hier is de link naar de soundtrack van de film: