Rewind to the 90’s: Unlawful Entry – 1992

Toen wij het een tijdje geleden tijdens een lunch weer eens over jaren 90 films hadden, kwamen we allebei uit bij Unlawful Entry uit 1992 met Kurt Russell en Ray Liotta. Was dat niet die thriller met dat stel en die gestoorde politieagent?

In het huis van Michael Carr (Kurt Russell) en Karen Carr (Madeleine Stowe) wordt ingebroken en er ontstaat een gespannen situatie als ze oog in oog komen te staan met de inbreker. Als de politie arriveert is het agent Pete Davis (Ray Liotta) die ze geruststelt. Hij helpt ze met een nieuw alarmsysteem en trekt met Michael op. Zo op het eerste gezicht lijkt Pete een behulpzame, vriendelijke agent die het beste met ze voor heeft. Maar niets is minder waar. Hij heeft zijn oog op Karen laten vallen en zal er alles aan doen om haar te krijgen.

M: In grote lijnen wist ik het verhaal nog wel maar dat was echt wel een tijdje geleden. Het was destijds zo’n echte favoriete videotheek titel die ik volgens mij ook aan best veel klanten heb aangeraden. Het is een zorgvuldig opgebouwde thriller die steeds grimmiger wordt. Het verhaal is redelijk rechttoe rechtaan maar de film wordt grotendeels gedragen door de drie hoofdrolspelers. En laat het maar aan een acteur als Liotta over om een overtuigende griezel te spelen. Ik vind het nog steeds zonde dat hij te vroeg overleden is. René, wat is jouw eerste indruk?

R: Liotta heeft er zichtbaar plezier in om een weirdo creep te spelen en je ziet hem beetje bij beetje afdalen naar een totale psychopaat. Russell als jonkie doet het ook prima. De opbouw is niet te langzaam en overtuigd. Van behulpzaam naar een wraakzuchtig iemand maar op zo’n manier dat bijna niemand het door heeft.

M: Jonathan Kaplan is de regisseur en die had een paar daarvoor een andere indrukwekkende film afgeleverd The Accused met Jody Foster. Hij overleed in 2025. Daarvoor, tussen en daarna zitten vooral middelmatige films en later wat series. Later maakte hij nog, ook met Madeleine Stowe de film Bad Girls uit 1994. Over Stowe gesproken: wat een mooie vrouw was/is dat zeg! Ik was haar bijna vergeten maar ze was in die jaren echt wel actief. Nu duikt ze af en toe nog in series op maar niet zoveel meer in films.

R: Ik wist niet wie zij was maar zoals je al aangaf het trio draagt de film met verve.

M: Ik denk dat Unlawful Entry wel een beetje een ondergewaardeerde film is. Het is een psychologische thriller met prima acteerwerk en tegen het einde ook best wel spannend. Het is een beangstigend gegeven, want je zou de politie juist moeten kunnen vertrouwen. En ja, wie wordt er dan geloofd, de echtgenoot of een gerespecteerd politieman. Ja, dat maakt de film wel interessant voor mij. René, had jij dat ook?

R: Ik weet niet hoe hij het in de bioscoop gedaan heeft maar in de videotheek liep hij zeer goed en hoorde ik weinig negatiefs. Telkens als je denkt nu valt de slechterik door de mand is er weer iets (of gebeurd er iets) waardoor je denkt, shit hij komt er nog mee weg ook. Voor Russell is de rol best pittig want je moet de kijker overtuigen dat hij de enige is die weet hoe anders de politieman is, terwijl iedereen de beste man de hemel in prijst. En zij die wel in je geloven worden op geraffineerde wijze uitgeschakeld.

M: Er zijn geen echte goede ‘making of’ filmpjes of interviews te vinden dus hier dan maar een blokje waarom deze film wel echte de moeite waard is:

Alleen deze maar let: op het geluid is niet geweldig:

Ik zou deze film 3, 5 ster geven. En jij René?

Arrest me? Why would I arrest you ? I will…….. I give it 4 stars. Voor een golden oldie is het een goeie en kan ik hem nog steeds aanraden.

Wil je de film ook zien? Momenteel is hij op Videoland te zien.

The Ipcress File – 1965 – Filmklassiekers

Hoewel deze spionagefilm niet in het huidige naslagwerk 1001 Films staat, was hij in oudere edities wel opgenomen. Om de een of andere reden ben ik altijd benieuwd geweest naar deze film en toen die een keer op de BBC voorbijkwam had ik hem opgenomen.

Michael Caine speelt hier Harry Palmer, de spion tegen wil en dank. Als legersergeant met een strafblad moet hij gedwongen als spion gaan werken. Er zijn in totaal vijf films gemaakt over Harry Palmer. Drie in de jaren 60 die zich echt in het tijdperk van de Koude Oorlog afspelen en twee in de jaren 90 met een oudere Harry Palmer. De verhalen zijn gebaseerd op de boeken van Len Deighton en moesten dienen als tegenhanger van de flamboyante James Bond. De regie was in handen van Sidney J. Furie.

Palmer verschilt inderdaad in alle opzichten van Bond en dit is eigenlijk de meer realistische variant erop. Het is een echte jaren 60 film dus het tempo ligt laag. Toch overtuigt Caine wel als de ietwat gewone spion. Hij moet op zoek naar een verdwenen wetenschapper en tijdens zijn zoektocht stuit hij op een bandje met de woorden IPRESS erop, dat staat voor Induction of Psychose by stress en duidt op hersenspoeltechnieken. De film valt tevens op door zijn bijzondere camerawerk en standpunten. Zowel Caine als regisseur Furie leven op het moment van schrijven nog en zijn beiden 93 jaar.

Je kan hier naar een making of van de film kijken:

Het grappige is dat ik de tweede film met Harry Palmer, Funeral in Berlin, ook heb opgenomen en dat ik deze dus binnenkort ga kijken. De derde was Billion Dollar Brain. De latere jaren 90 films waren tv-films die niet op de oorspronkelijke boeken van Deighton waren gebaseerd.

De producent Harry Saltzman was ook de co producent van de eerste negen Bond films. Hij kocht voor $50.000 de boeken van Ian Fleming en richtte samen met Albert Broccoli EON Productions op, om de films te kunnen produceren. Als tegenhanger van Bond wilde hij zelf de films rondom Harry Palmer produceren en zorgde ervoor dat Caine daarmee definitief doorbrak. The Ipcress File is daarmee wel een film met een staat van dienst, die je toch wel als filmliefhebber gezien moet hebben.