It's All About The Movies
Het is even geleden dat regisseur Michael Mann een film afleverde. Zijn laatste film, Blackhat (2015), dateert van 2015 en kon niet bepaald rekenen op lovende recensies. Je zou je bijna afvragen: waar is de man gebleven die ons iconische films als Heat (1995), The Insider (1999), Collateral (2004) en Public Enemies (2009) bracht? Zou hij het nog kunnen? Na het zien van Ferrari (2023) is het antwoord daarop volmondig ja.
Regisseur Alexander Payne is de meester in de verfijnde, tragikomedie. De meest bekende zijn Election, About Schmidt, Sideways, The Descendants en Nebraska. Zijn laatste film Downsizing uit 2017 is een mislukt uitstapje geweest. Het was ook geen komedie en dat merk je meteen. Gelukkig is hij nu terug met het meer dan uitstekende The Holdovers. Voor deze film wist hij ook weer acteur Paul Giamatti te strikken die eerder meespeelde in Sideways.
Als je een luiaard jonge studentes wil zien openrijten, of het beest wil zien autorijden of selfies wil zien maken met een smartphone, dan zit je goed met Slotherhouse. De titel is natuurlijk een verwijzing naar slaughterhouse. We hebben hier te maken met een horrorkomedie en dat is ook wel de beste omschrijving.
Naar de volgende films kijk ik vooral erg uit. Ik denk ook dat jullie deze zeker niet moeten missen.
The Holdovers.
De nieuwe film van regisseur Alexander Payne. Zijn laatste film Downsizing uit 2017 was een ontzettende tegenvaller maar verder heeft hij nog nooit teleurgesteld. De film heeft op ImdB al een 8.1. Paul Giamatti, een van zijn vaste acteurs, heeft de hoofdrol. De film is vanaf 11 januari te zien in de bioscoop.
Lees verder “Welke films je vooral niet moet missen in 2024”De meeste romantische komedies gaan over jonge mensen, met alle onzekerheden en gekkigheden die daarbij horen. Rocco & Sjuul (2023) gaat over twee oudere mensen, die elkaar na tientallen jaren weer tegenkomen. Hoe ze daarmee omgaan en hoe dat hun leven overhoop haalt, zie je in deze film.
Al in de titel-sequentie is het overduidelijk dat dit een David Fincher-film is. Het cameragebruik, de montage en die kenmerkende muziek van Trent Reznor en Atticus Ross; onderhand zijn vaste componisten. Het is zijn eerste thriller sinds Gone Girl (2014) en ook in deze film verkent hij weer de geest van een immoreel persoon.
De film doet de titel eer aan, want het is met recht een anatomie van een val. Een val uit een raam van de zolder. Het slachtoffer is Samuel (Samuel Theis), de man van Sandra (Sandra Hüller), die op dat moment ligt te slapen. Daniel (Milo Machado Graner), de zoon van het stel die slechtziend is, vindt zijn vader in de sneeuw. De vraag is: is hij gevallen, geduwd of heeft hij zelfmoord gepleegd? Die vraag wordt uitgevochten in de rechtszaal waarin de vraag zich verlegd naar de anatomie van een relatie. Want hoe was die relatie tussen de succesvolle schrijfster en intelligente Sandra en de minder succesvolle, depressieve Samuel? Omwille van hem zijn ze terug verhuisd naar de Franse Alpen waar ze net een chalet betrokken hebben.
De Engelse regisseur Gareth Edwards baarde in 2011 nogal wat opzien met zijn low-budget film Monsters dat aansloeg bij critici en publiek, onze eigen Nachtvlinder Frank schreef er destijds deze recensie over. Dat succes gaf Edwards de gelegenheid om een reboot/remake te maken van Godzilla, het Japanse monster van studio Toho. De Japanners waren nogal teleurgesteld in de Roland Emmerich-versie en zouden graag een versie zien die dichter bij het origineel zou staan. Dat werd Godzilla en was financieel een kassucces. De film kreeg echter wisselende recensies maar over het algemeen werd hij positief bevonden.
Regisseur en acteur Kenneth Branagh kruipt voor de derde keer zowel voor als achter de camera voor weer een ouderwetse whodunit naar het boek A Halloween Party van Agatha Christie. Branagh is Hercule Poirot, de Belgische detective die deze keer in Venetië een moord mag oplossen.
In deze broeierige, sensuele Duitse film maken we kennis met Maria (Marlene Burow), ze is net negentien geworden en ze woont met haar vriendje en zijn familie op een boerderij. Hij droomt ervan om fotograaf te worden. Zij leest vooral het werk van Dostojevski en met name Misdaad en Straf.
Het is een warme zomer in 1990 en de film speelt zich af op de grens van de val van de Muur en het aanbreken van een nieuwe tijd. Als ze per ongeluk de buurman en boer Henner (Felix Kramer) tegen het lijf loopt, is een vluchtige aanraking genoeg om zich in een passionele maar dominante affaire te storten. Dat hij twee keer zo oud is maakt het alleen maar spannender en gevaarlijker voor Maria. Hij is ruw en dominant in de liefde maar blijkt ook kwetsbaar en lief te kunnen zijn. Zij stort zich vol overgave in de stormachtige relatie. Gaandeweg zien ze beiden in dat hun relatie geen lang leven beschoren is.
Lees verder “Irgendwann werden wir uns alles erzählen – 2023 – Bioscoop”