Heb je als dochter net weer contact met je vader; blijkt hij een spion te zijn. En een gewetenloze ook. Het overkomt Maya (Phoebe Dynevor) als ze net een klein jaar haar zieke moeder verzorgt heeft tot aan haar dood. Om te ontsnappen aan de omgeving en om haar vader beter te leren kennen, gaat ze in op zijn uitnodiging mee te gaan naar Egypte voor zijn werk in onroerend goed. Al in het vliegtuig krijgt ze aanwijzingen dat haar vader geheimen heeft, maar de alarmbellen gaan nog niet meteen af. Pas ’s avonds, als de twee in een restaurant zitten en haar vader een telefoontje krijgt en niet meer terugkomt, gaan die alarmbellen alsnog af. Ze moet halsoverkop het restaurant verlaten om uit handen van…. ja, van wie eigenlijk, te blijven. Het is een groot mysterie. Een vriend van haar vader ontfermt zich over Maya maar al snel trekt ze haar eigen plan.
Lesia (Ghjuvanna Benedetti) is de 15-jarige dochter van Pierre-Paul (Saveriu Santucci), een maffia-kopstuk op het eiland Corsica. Doorgaans ziet ze haar criminele vader niet maar af en toe wordt ze opgehaald door een man op een motor, die haar naar haar vader brengt in een afgelegen villa. Ze mag niet met haar familie bellen uit angst dat de schuilplaats van haar vader ontdekt wordt. Eerst wil ze weg maar gaandeweg wordt duidelijk dat haar vader in een gevaarlijke machtsstrijd verwikkelt zit. Als eerst haar peetoom wordt vermoordt en haar vader serieus gevaar loopt, wil ze niet meer weg.
Sing Sing (2023) opent als het theatergezelschap RTA (Rehabilitation Through the Arts) net klaar is met een uitvoering van A Midsummer’s Night Dream en het applaus in ontvangst neemt. Op het podium staan gevangenen van de Sing Sing-gevangenis in New York. Het toneelgezelschap bestaat echt en wordt in 1996 opgericht en geeft de gevangenen de kans om aan zichzelf te werken en zichzelf te vinden. In de beginjaren gingen de meeste stukken over drugs en criminaliteit maar ook over een kans op verandering en herstel.
We beginnen het nieuwe jaar met Kraven the Hunter, een nieuwe film van Marvel. De verwachtingen waren niet al te hoog. Moeten we die bijstellen of niet? René, jij vertelde mij dat Kraven eigenlijk een bij figuur is uit de strips van Marvel. Iemand die jaagt op Spiderman. Nou, ik kan je vertellen: in deze film is Spiderman nergens te bekennen! Maar waar jaagt hij dan wel op?
M: In Kraven the Hunter is Aaron-Taylor Johnson, Sergei Kravinoff oftewel Kraven. Hij wordt gevangen gezet in een kamp ergens in Rusland. Als hij zijn cel binnenloopt maakt een boze Rus hem duidelijk dat hij niet op een celgenoot zit te wachten. “Ik ben hier hooguit drie dagen”, zegt Sergei. Binnen een dag is hij al ontsnapt uit het kamp en dan begint een terugblik. We treffen Sergei met zijn broer Dmitri (Fred Hechinger) op ongeveer zestienjarige leeftijd, samen met zijn vader Nikolai (Russell Crowe), een Russische gangster. Vader ziet zijn zoons als zwakkelingen, net als hun overleden moeder en stoomt ze klaar om te jagen en te vechten. Als Sergei oog in oog komt te staan met een leeuw (een overduidelijke CGI-leeuw) en niet schiet, is het vader Nikolai die ingrijpt. Toch weet de leeuw hem mee te nemen. Hij wordt uiteindelijk gevonden door Calypso (Ariana DeBose) die hem een speciaal elixer toedient die hem zijn superkrachten geeft. Geen idee hoe ver dat overeenkomt met de strip maar zo is in ieder geval in deze film.
In 2021 zag ik de serie Swanenburg over de familie Praal. Een welgestelde ondernemers-familie met Jack Praal (Aus Greidanus) als pater familias. In 20 afleveringen van 50 minuten maken we kennis met Jack en Caroline(Tine Joustra) – de ouders – en de kinderen Benno (Frederik Brom), Iris (Sanne Langelaar), Dirk (Jan-Paul Buijs), Eva (Ella-June Henrard).
Dit jaar – 2024 – werden er op ons filmblog in totaal 47 recensies dan wel besprekingen geschreven. Dan laten we de eindejaarsberichten zoals deze en de eindejaarslijst en de wat te zien in 2024-lijst nog buiten beschouwing.
Gespecificeerd ziet dat er als volgt uit:
Voor FilmVandaag werden 19 recensies geschreven.
Voor De Nachtvlinders werden 9 recensies geschreven.
Voor Focus op Film werden 19 recensies en besprekingen geschreven. Uitgesplitst naar 10 recensies en 9 besprekingen voor de rubriek Michel Versus René.
De best gelezen recensies zijn How to Have Sex en Tegendraads beiden voor FilmVandaag
De best gelezen bespreking uit de rubriek Michel Versus René is Deadpool & Wolverine.
Er zijn 9 besprekingen uit deze rubriek terug te vinden in de top 25 lijst van best gelezen artikelen dus blijkbaar wordt het wel gewaardeerd.
In Ferry 2 (2024) houdt de Belgische regisseur Wannes Destoop het overzichtelijk. Het verhaal speelt zich namelijk af na het laatste seizoen van Undercover (2019–2022), maar hij neemt ook een verhaallijn mee uit Ferry: De Serie (2023– ). Ferry (Frank Lammers) heeft alles verloren. Hij is zijn fortuin, zijn reputatie en zijn grote liefde Danielle (Elise Schaap) kwijt en leeft een teruggetrokken bestaan in Spanje.
Was 2024 een goed filmjaar? Niet echt, het was redelijk. Met gelukkig wel wat films die mij vooral deden verrassen en verbazen en dat is tegenwoordig in de hausse van standaard Hollywood meuk, lees: remakes, prequels, sequels en reboots nog een hele opgave. En opvallend, die films zijn bijna allemaal gemaakt door een vrouw en veelal zijn het allemaal Europese filmmakers. Who needs Hollywood?
The Substance Deze film was ’the talk of the town’ op het Filmfestival van Cannes. De film kreeg een tien minuten durende staande ovatie en won de prijs voor het beste scenario. Maar wat veel meer in het nieuws kwam; dat waren de berichten over de schokkende beelden en mensen die wegliepen uit de zaal en zelfs een man die flauwviel – toen de film eenmaal in Nederland te zien was. Doorgaans neem ik dit soort verhalen met een korreltje zout en is het vaak slimme marketing om de film lekker omhoog te stuwen. De gruwelijke beelden vielen achteraf mee, maar veel belangrijker: deze film neemt de Amerikaanse filmindustrie, de cosmetische industrie en het ideaal van de eeuwige jeugd op de hak. En daar slaagt de film met vlag en wimpel in. Demi Moore speelt een glansrol en het wordt wel gezien als haar grote comeback rol en het sounddesign en de soundtrack maken de film helemaal af. En dus gemaakt door de Franse vrouwelijke regisseur Coralie Fargeat. De film draait nu nog in de bioscoop. Ga hem zien!
2. Poor Things Dit mag dan ook een Engels/Amerikaanse film zijn. Hij is wel gemaakt door de Griekse filmmaker Yorgos Lanthimos, die ons keer op keer verrast met zijn licht absurdistische films. Ik zag deze film op het IFFR 2024 toen hij daar als de verrassingsfilm werd vertoond. Hoewel de film al in sommige bioscopen in 2023 te zien was, kwam hij officieel pas in februari 2024 uit. De film is ontzettend origineel, absurdistisch en komisch. Het camerawerk en het kleurgebruik zijn fantastisch. Dit is zo’n film om je vingers bij af te likken. De film is nu te zien op Disney+.
3. Dream Scenario Een Amerikaanse film maar gemaakt door een Noorse filmmaker. Deze Kristoffer Borgli maakte eerder al de film Sick of Myself, die ik al recenseerde voor dit filmblog. Ook dit is een originele film waarin een professor (geweldige rol van Nicolas Cage) opduikt in de dromen van mensen. Dit is in eerste instantie nog grappig en onschuldig, maar het neemt al snel minder grappige vormen aan. Dit is zo’n film die mij al snel deed denken aan het werk van Charlie Kaufmann. De film is niet perfect – daarvoor had het allemaal nog wel iets scherper en beter uitgewerkt mogen worden – maar is het prijzen waard en we moeten deze nieuwe lichting filmmakers goed in de gaten gaan houden. De film is nu te zien op Prime Video
4. How to Have Sex Deze film van de Engelse Molly Manning Walker zag ik tijdens het IFFR dit jaar. Het is een ijzersterke film en ik schreef er voor FilmVandaag deze recensie over. De film is te zien op Pathé Thuis of MUBI.
5. Kneecap Deze enerverende film zag ik nog niet zo heel lang geleden en ik schreef er voor FilmVandaag deze recensie over.
6. Juror #2 Deze nieuwe film is misschien wel zijn zwanenzang van de inmiddels 94-jarige Clint Eastwood en zag ik deze maand nog. Ik was behoorlijk onder de indruk. Het is een rechtbank film. Daar hou ik op zich al wel van maar dat maakt het niet altijd meteen een goede film. In deze film wordt een man opgeroepen om plaats te nemen in de jury van een zaak die dient. Eenmaal in de jury komt hij tot de ontdekking dat hij direct bij de zaak betrokken is en dat gebruikt hij om de overige juryleden te beïnvloeden. Meer vertellen zou zonde zijn. Eastwood maakt er een interessante film van met voldoende vaart en goed acteerwerk en het is een film die je laat nadenken. Hulde voor deze oude baas. De film is vanaf 20 december te zien op HBO Max.
7. The Holdovers Deze film van Alexander Payne zag ik aan het begin van 2024 en was meteen een schot in de roos. Voor Focus op Film schreef ik er deze recensie over. De film is nu op Pathé Thuis en op SkyShowtime te zien.
8. Hit Man Wel een Hollywood film maar net als Alexander Payne, een man die zich creatiever toont dan de doorsnee. Richard Linklater maakte al een hoop mooie films (van komedie tot drama) en komt nu met een verrassend leuke komedie. Opkomende ster Glenn Powell – dit jaar niet te missen trouwens – is een sullige leraar die in zijn vrije tijd bijklust voor de politie. Als hij moet invallen en zich voor moet doen als een huurmoordenaar, doet hij dat verrassend goed. Zo goed dat hij steeds wordt ingezet en met steeds meer vermommingen moet komen. Totdat hij een mooie dame tegenkomt die haar man uit de weg wil ruimen. Ik heb zelf erg genoten van deze film. De film is te zien op Pathé Thuis.
9. The Wild Robot Dit was de laatste film die ik samen met René recenseerde voor onze rubriek Michel Versus René. Ik zie relatief weinig animatie films maar deze verraste mij echt. Het was mooi, ontroerend, grappig en gewoon heel goed gemaakt. Lees de bespreking er maar op na. De film is vanaf 18 december te zien op Pathé Thuis.
10. Godzilla Minus One Een Godzilla film? Jazeker maar dan wel een Japanse. Terug naar de oorsprong en dat hebben ze fantastisch gedaan. Voor de Nachtvlinders schreef ik er deze recensie over. De film is te zien op Netflix.
Dan nog wat eervolle vermeldingen die de lijst net niet gehaald hebben: De Terugreis en Neem me Mee (twee uitstekende Nederlandse films) The Great Escaper met waarschijnlijk de laatste rol van Michael Caine. De documentaire Made in England over de Britse regisseurs Michael Powell en Emeric Pressburger. Society of the Snow die begin dit jaar op Netflix stond. En tenslotte een bijna onopgemerkte en ondergewaardeerde Netflix film Rebel Ridge.
