Nummer 53: Bonnie and Clyde – 1967 – R: Arthur Penn – Verenigde Staten
Naslagwerk 1001 Films – blz 473
“Dit hier is Miss Bonnie Parker. Ik ben Clyde Barrow. Wij beroven banken.” – Clyde Barrow (Warren Beatty)
Regisseur Arthur Penn wilde een Amerikaanse misdaadfilm maken in de stijl van de Franse nouvelle vague, zo staat te lezen in dit naslagwerk. Deze film uit 1967 die door de minder streng geworden censuurregels meer seks en geweld kon laten zien, verteld het verhaal van Bonnie Parker en Clyde Barrow in de jaren 30 van Amerika tijdens de Grote Depressie. Het iconische bankrovers stel spreekt veel mensen tot de verbeelding en dat leidde tot deze film en latere films, series, boeken en muziek. Een van de laatste films, The Highwaymen met Kevin Costner, vertelt het verhaal vanuit het perspectief vanuit de FBI agenten die jacht op hen maakten.
Ik had deze film nog niet eerder gezien en ik moet zeggen dat het tijdsbeeld: de jaren 30 in het diepe zuiden goed is weergegeven. Tegelijkertijd voelt het wel echt aan als een jaren 60 film. Warren Beatty en Faye Dunaway spelen fantastisch, al zit het soms wel net op het randje van overacteren. Bijrollen zijn er van Gene Hackman, als Buck de broer van Clyde. Michael J. Pollard als een lid van de Barrow Gang. Estelle Parsons als Blanche, de vrouw van Buck en Gene Wilder in een klein en beetje vreemde rol.
Beatty is overigens op het moment van schrijven – 2026 red. – 89 jaar en Dunaway 85 jaar. Estelle Parsons leeft nog en is momenteel 98. De echte Blanche Barrow klaagde dat Estelle haar neerzette als een schreeuwende paardenkont. Ik snap het wel een beetje want ze speelt de rol behoorlijk hysterisch.
Qua seks valt het reuze mee in deze film maar misschien gezien het tijdsbeeld wel, maar het geweld daarentegen is behoorlijk expliciet. De westerns uit het begin van de jaren 60 vertoonden wel geweld maar niet zo als in Bonnie and Clyde. Met name de laatste scène – de beroemd geworden hinderlaag waarin ze doorzeefd worden met honderden kogels – is zelfs nu nog redelijk schokkend.
Wat ik ook niet wist was dat Bonnie and Clyde dus eigenlijk een bende was – die onder andere bestond uit Buck en Blanche – en dat ze niet zo zeer banken beroofden maar meer kleine supermarkten en benzinestations. De bende had inmiddels wel negen dode agenten op hun geweten en dat was ook de reden dat de FBI, ze hoe dan ook wilden stoppen.
Over het algemeen is het een goede film. Mooi tijdsbeeld, mooi camerawerk geschoten in Technicolor en goed spel. Wel zitten er een paar vreemde scènes in, die niet echt in de film lijken te passen. Die met Gene Wilder bijvoorbeeld. Volgens dit naslagwerk baande het de weg voor meesterwerken uit de jaren 70, zoals Francis Ford Coppola’s The Godfather, dat een serieus eerbetoon was aan deze film.
Er bestaat een mooie documentaire over de film: Revolution! The Making of ‘Bonnie and Clyde die zeer waarschijnlijk op een Blu-ray uitgave staat. Ik zag de film op de BBC. Ik heb wel een leuke, wat oudere making of gevonden van de film, die je hieronder kan bekijken: