Categorie: Billy Wilder Retrospectief

Geplaatst op

Some Like It Hot – 1001 Films / Billy Wilder Retrospectief

Nummer 46: Some Like It Hot – (1959) – R: Billy Wilder – Verenigde Staten

Naslagwerk: 1001 Films – blz 348

”Kijk toch eens! Kijk hoe ze beweegt! Als gelatinepudding op springveren.” Jerry (Jack Lemmon.

De film is ten tijde van dit schrijven 66 jaar oud en toch voelt deze film, zoals zoveel films van Wilder tijdloos. Deze film stond al een tijdje op mijn ‘wensenlijstje’ om te kijken en deze komedie waarin Tony Curtis en Jack Lemmon rond paraderen als twee verklede vrouwen om zo uit handen van de maffia te blijven, is nog altijd een steengoede komedie.

Nadat Wilder had gezworen nooit meer voor Paramount (studio) te werken na onenigheid over geld en bemoeienissen na zijn film Stalag 17, maakte hij deze film onafhankelijk van een grote studio. Het werd Ashton Productions en The Mirisch Corporation en de distributie liep via United Artists. Het was echter geen makkelijke productie. In de jaren 50 was ‘drag’ geen geaccepteerd iets in de VS. Curtis en Lemmon waren al grote acteurs maar nog niet echt doorgebroken bij het grote publiek. Het aannemen van deze rol zou een aanzienlijk risico voor het verdere verloop van hun carrière kunnen betekenen.

Om toch een grote, bekende naam aan te trekken voor de productie koos Wilder uiteindelijk voor Marilyn Monroe, met wie hij eerder had samengewerkt aan de film The Seven Year Itch. Het was echter een moeizame samenwerking geweest. Dat bleek deze productie helaas ook weer. Monroe was echt een groot talent maar ook heel onzeker en het duurde soms uren voor ze de set opging. Daarnaast had ze ook veel persoonlijke en mentale problemen. Toch is het succes van deze film volledig te danken aan regisseur Wilder, en acteurs Curtis, Lemmon en Monroe.

Het zal voor sommige mensen misschien een verrassing zijn maar de film kwam oorspronkelijk in zwart-wit uit en dat is ook de versie die ik gezien heb. Er bestaat echter ook een kleuren-versie van. Wilder koos bewust voor zwart-wit vanwege de make-up van Curtis en Lemmon. Aangezien de film zo leuk is, zal ik de kleurenversie ook nog wel eens bekijken.

Curtis en Lemmon zijn geweldig als de twee verklede vrouwen maar het is toch Lemmon die de show steelt. Zijn gevoel voor humor en zijn ongeëvenaarde timing maken dat de film anno 2025 nog steeds te genieten is. Dat hij een groot komiek was, bewees hij in de jaren daarna nog veelvuldig met Wilder samen.

Some Like it Hot is door het American Film Institute uitgeroepen tot Beste Komedie ooit. Dat is misschien een tikkeltje overdreven maar deze film kon mij zeker bekoren en voor een film die inmiddels zo oud is, is dat heel knap.

Geplaatst op

Witness for the Prosecution – 1957 – Billy Wilder Retrospectief

Agatha Christie (1890-1976) is het meest bekend om haar ‘whodunnits’ en met name titels als Death on the Nile en Murder on the Orient Express – onlangs beide weer succesvol verfilmd – zijn haar bekendste werk. Witness for the Prosecution is een kort en minder bekend verhaal van Christie. Het werd samen met zeven andere korte verhalen van haar, gebundeld in een boek dat uitkwam in 1956. Regisseur Billy Wilder nam dit verhaal als leidraad voor zijn film en hij schreef samen met scenarist Harry Kurnitz het script. De film werd zes keer genomineerd voor een Oscar maar won er gek genoeg geen één.

Lees verder “Witness for the Prosecution – 1957 – Billy Wilder Retrospectief”
Geplaatst op

The Fortune Cookie – 1966 – Billy Wilder Retrospectief

Jack Lemmon en Walter Matthau; ze bleven vrienden voor het leven en ze speelden maar liefst dertien keer samen, in voornamelijk komedies. Lemmon was toen al een gevierd komedie-acteur, Matthau was opkomende. Voor Matthau was het de eerste keer dat hij met Wilder werkte in tegenstelling tot Lemmon; zijn eerste film met Wilder was Some Like it Hot (1959) en daarna maakten ze samen nog zes films.

Harry Hinkle (Jack Lemmon) is cameraman voor CBS en doet verslag van een belangrijke wedstrijd van het plaatselijke American Football-team, de Cleveland Browns. Tijdens de wedstrijd wordt hij omver gelopen door de ster van het team, Luther ‘Boom Boom’ Jackson (Ron Rich). Harry belandt in het ziekenhuis, waar wordt geconstateerd dat hij een slechts lichte hersenschudding heeft. Zijn zwager Willie Gingrich (Walter Matthau), advocaat met een dubieuze reputatie, ziet echter wel brood in het ongeluk van Harry en besluit CBS, de club en het stadion voor de rechter te slepen. Hij vertelt Harry dat hij moet veinzen dat hij zwaar verlamd is geraakt bij de botsing. Dat doet hij met tegenzin en is hij niet geïnteresseerd in het geld. Maar als zijn ex-vrouw Sandy (Judi West) in beeld komt, die zich om Harry bekommerd, gaat hij om. Boom Boom voelt zich schuldig en gaat steeds meer voor Harry zorgen en ziet met lede ogen aan dat Willie en Sandy alleen maar uit zijn op het verzekeringsgeld. Zijn spel gaat er onder lijden en hij vervalt in oude gewoontes.

Lees verder “The Fortune Cookie – 1966 – Billy Wilder Retrospectief”
Geplaatst op

Irma la Douce – 1963 – Billy Wilder Retrospectief

Billy Wilder wisselde regelmatig drama met komedie af. Na de succesvolle komedies Some Like it Hot (1959) en The Apartment (1960) maakte hij in 1963 Irma la Douce. Ook deze film was destijds succesvol maar tegenwoordig is het een beetje een vergeten film van Wilder. Met in de hoofdrollen Jack Lemmon, Shirley MacLaine en Lou Jacobi.

Nestor Patou (Jack Lemmon) is een nogal sullige en onervaren politieagent die volledig volgens het boekje te werk gaat. Als hij in de rosse buurt van Parijs komt te werken en ontdekt dat prostituees af en aan een kamer huren in hotel Rue Casanova, arresteert hij ze allemaal en denkt daarmee in één slag promotie te hebben gemaakt.

Lees verder “Irma la Douce – 1963 – Billy Wilder Retrospectief”
Geplaatst op

Sunset Boulevard – 1001 Films

Nummer 10: Sunset Boulevard (1950) – R: Billy Wilder – Amerika

Naslagwerk: 1001 Films – blz 251

“Wij hadden geen dialoog nodig. We hadden een gezicht.” Norma (Gloria Swanson)

Sunset Boulevard heeft een sterke opening. In het zwembad drijft het levenloze lichaam van de werkloze scenarioschrijver Joe Gills (William Holden). In een voice-over horen we hem vertellen over zijn contact met Norma Desmond (Gloria Swanson), een megalomane ster uit de hoogtijdagen van de stomme film. De vrouw die er op haar vijftigste nog als een jong meisje uit wil zien en zich daarvoor met witte doeken laat inpakken. Daardoor oogt ze meer als een duizend jaar oude mummie. Ze woont in een vervallen villa aan Sunset Boulevard. Ze droomt van een comeback. Haar sinistere butler (Erich von Stroheim) was haar favoriete regisseur en tevens haar laatste echtgenoot.

Lees verder “Sunset Boulevard – 1001 Films”
Geplaatst op

The Lost Weekend – 1001 Films

Nummer 9: The Lost Weekend (1945) – R: Billy Wilder – Amerika

Naslagwerk: 1001 Films – blz 203

“Wat ik probeer te zeggen is dat ik geen drinker ben. Ik ben een dronkaard.” Don Birnam (Ray Milland)

The Lost Weekend is de eerste film die dronkaards en alcoholisme een serieus gezicht geeft. In deze film geen vrolijke met dubbele tong pratende clowns maar een ontluisterend beeld van de gevolgen van alcoholisme. Billy Wilder schreef samen met zijn vaste co-scenarist Charles Brackett het script en durfden het aan om iets heel anders te laten zien.

Lees verder “The Lost Weekend – 1001 Films”
Geplaatst op

Double Indemnity – 1001 Films

Nummer 8: Double Indemnity (1944) – R: Billy Wilder – Amerika

Naslagwerk: 1001 Films – blz 196

“Sinds Double Indemnity zijn de twee belangrijkste woorden in films ‘Billy’ en ‘Wilder’.” Alfred Hitchcock – 1944

Billy Wilder schreef samen met auteur Raymond Chandler het scenario van Double Indemnity. Dit op basis van de roman van James M. Cain. Deze film noir gaat over een wanhopige vrouw, een hebzuchtige man, een moord om het geld en een gewelddadig onverwacht verraad. Film noir in optima forma dus.

Lees verder “Double Indemnity – 1001 Films”
Geplaatst op

Ace in the Hole – 1001 Films

Nummer 4: Ace in the Hole – 1951 – R: Billy Wilder – Amerika

Naslagwerk 1001 Films: blz 253

Ace in the Hole (1951) van regisseur Billy Wilder. Zijn meest bekende films zijn Sunset Boulevard, Some Like it Hot en The Apartment. Na wat speurwerk ontdekte ik al vrij snel dat deze toch wel gezien wordt als een van zijn beste films. Toen ik op zoek ging naar een release van deze film bleek dat hij klaarstond als pre-order op het Master of Cinema label. Dit kon geen toeval zijn, de film meteen besteld en al snel had ik hem al in de brievenbus.

Lees verder “Ace in the Hole – 1001 Films”
Geplaatst op

Billy Wilder Retrospectief

BILLY WILDER (1906-2002)

Billy Wilder groeide op in Oostenrijk in een gebied wat vroeger gedeeltelijk Oostenrijk en Hongarije was. In eerste instantie wilde hij advocaat worden maar koos uiteindelijk voor journalist. Hij verhuisde naar Berlijn waar hij als journalist werkte. Vanuit die functie begon hij ook scripts te schrijven. Toen Adolf Hitler aan de macht kwam verhuisde hij naar Parijs waar hij verder ging met scripts schrijven en maakte daar ook zijn eerste film. Later verhuisde hij naar Amerika waar hij eerst de taal moest leren. Om die reden waren zijn eerste scripts daar in het Duits geschreven en werden naar het Engels vertaald.

Een van zijn scripts werd opgepikt door filmstudio Paramount en hij kreeg een klein contract aangeboden. Daar leerde hij ook Charles Brackett kennen en ze begonnen samen te schrijven. In die tijd schreven ze ook voor de regisseur Ernst Lubitsch en Billy leerde veel van hem in die tijd.

The Major and the Minor, zijn eerste Amerikaanse film was een soort van Lolita-achtig verhaal met Ray Milland en Ginger Rogers in de hoofdrollen.

Ace in the Hole was de eerste film waar Billy Wilder ook producent van was. Helaas had hij daarmee nog niet de volledige controle want zoals al eerder gemeld werd zijn film later door de studio verknipt en onder een andere naam in de markt gezet.

Het oeuvre van Billy Wilder is omvangrijk en zijn laatste film maakte hij in 1981. Billy Wilder overleed in 2002 op 95-jarige leeftijd.

Ondersteund door WordPress