Michel Versus Rene – Awake – Netflix

Dit keer de Netflix Original film Awake (2021). Laten we hopen dat we weer snel in de bioscoop zitten want van deze film worden wij niet vrolijk.

Awake is geregisseerd door Mark Raso en geschreven door Joseph Raso. Mij is totaal onduidelijk wat de twee van elkaar zijn. Broers of niet? Ze werken niet aan dezelfde producties zoals de Coen broers, die samen schrijven en regisseren. Wie het weet mag het zeggen :)? Mark Raso regisseerde overigens hiervoor twee redelijk goed ontvangen dramafilms: Copenhagen (2014) en Kodachrome (2017) en komt nu met een sciencefiction film.

Synopsis: Door een wereldwijde gebeurtenis worden alle elektronica uitgeschakeld en verliest de mens zijn vermogen om te slapen. De dochter van Jill, een voormalige soldate die een getroebleerd verleden met zich meedraagt, kan weleens de sleutel zijn tot het vinden van een geneesmiddel. Terwijl de wereld in chaos vervalt poogt Jill haar dochter veilig onder te brengen alvorens ze zelf gek wordt.

Bij aanvang van de film zien de verschillende stadia waar de mens doorheen gaat: gedesoriënteerd zijn, hallucinaties en dan hysterie.

Wat mij als eerste opviel is dat de film, het verhaal een zooitje is. En komt dat door het script of door de montage? Ik vermoed in eerste instantie het laatste maar waarschijnlijker is het de mix van de twee. En dat is jammer, heel jammer want het idee voor de film is best origineel maar komt totaal niet tot zijn recht. René, had jij dat gevoel ook?

R: Een totaal mislukt geheel, wat zonde is van het gegeven waar zoveel meer mee had gekund. De scènes lijken enkel gemaakt te zijn omdat het zo hoort in een spannende film. Vervolgens plakt men het aan elkaar maar daar maak je dus geen goede film mee.

M: Een voorbeeld: aan het begin van de gebeurtenis denk je als kijker nog steeds in dag één te zitten totdat je opeens een personage hoort zeggen dat ze al vier dagen wakker zijn. Eh, vier dagen? Dat is wel een heel rare tijdsprong. Dat kan aan het script liggen maar ik heb het idee dat er cruciaal materiaal is weggesneden waardoor het besef van tijd volledig wegvalt. En zo zijn er meer gebeurtenissen in de film die je als kijker niet begrijpt of niet snapt, of die niet logisch zijn omdat er voor mijn gevoel dus materiaal is weggesneden. Dat maakt een rommeltje waardoor je de film, het verhaal niet meer snapt en het je op een gegeven moment ook niet meer boeit. Er lijkt gekozen te zijn voor actievolle of spannende scènes die totaal geen hout snijden omdat je niet weet wat er aan vooraf ging. Renè, zie jij dat ook zo?

R: Geheel mee eens. De zogenaamde clue (op het eind) zie je vanaf het begin al aankomen maar de personages hebben er de hele film voor nodig. Mensen zonder slaap worden niet opeens agressief en vijandig wel zijn hallucinaties een van de zaken die voorkomen bij slaap onthouding. In deze film worden alle mensen opeens gek en agressief wat het voor mij niet echt geloofwaardig maakt.

M: Een goed idee wordt in deze film totaal om zeep geholpen. Alles gaat te snel, wordt niet uitgewerkt en niet uitgelegd. Karakters verschijnen op de meest gekke momenten en verdwijnen weer zonder dat je weet wie het is. En waarom zijn heel veel van die Netflix met zo’n blauw zweem geschoten. Het is niet mooi, het is niet nodig, het voegt niets toe. Raar.

R: Men heeft geprobeerd een sfeerbeeld te creëren, die grimmig moet zijn maar ook dit is totaal mislukt. Personages worden geforceerd geïntroduceerd maar voegen niets toe aan het verhaal. Het is een tijd geleden dat ik een film echt slecht vond.

M: Het acteerwerk is ook niet bijster bijzonder. Ik vind Gina Rodriguez wel aardig om naar te kijken maar qua acteerwerk niet bijzonder. Als ik dan toch nog een positief puntje mag noemen dan is het wel voor Arianne Greenblatt. Die overigens ook in onze vorige Michel VS Renè – Love and Monsters zat. Dat is wel een talent. Al zet ze wel snel een huilgezicht op 🙂 Renè, heb jij nog iets positiefs te melden over deze film?

R: Ik vond het acteren bedroevend, gemaakt, een soort van overacting, emotioneel op momenten dat het niet strookte met wat er speelde in de scène. Een rommelig geheel vol plotgaten en niet uit te leggen gebeurtenissen. Als Star Trek fan weet ik dat er met verhaal veel meer had gekund. Er is een aflevering van Star Trek: Voyager, waarbij de bemanning niet slaapt en dus ook niet droomt. Het belang van slaap met hierbij dromen word in 45 minuten uit de doeken gedaan op een veel betere, duidelijkere en spannende manier dan deze warrige film. Hij krijgt van mij 1 ster maar enkel omdat mensen nog inspanning hebben verricht om de film te maken. Om de film te bekijken vind ik het geen enkele ster waard en dan zeg ik niet vaak.

M: De conclusie is dan 1,5 ster. Voor mij een half sterretje erbij voor de jonge actrice. Maar voor de rest mis je er niets aan.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: